De natuur is zonder twijfel de beste therapeut op aarde. Na het omarmen van bomen in het bos, het blootsvoets lopen op zachte grasvelden of het luisteren naar het rustgevende geluid van golven die op de kust slaan, steken we onze handen in de aarde als kleine kinderen. Internetgebruikers, op zoek naar rust, ruilen hun chemische slijm in voor verse potgrond en royale handenvol aarde.<\/p>\n
Liggen in het verse gras, staren naar de wolken tot je hun vormen kunt onderscheiden, de wind je gezicht voelen strelen, je voeten in het ijskoude water van een bergrivier laten zakken, vrolijk rollen in de modder. Deze bewegingen, bijna instinctief sinds je kindertijd, vormen nu de kern van meditatieoefeningen<\/a> en staan weer centraal in onze prioriteiten voor welzijn.<\/p>\n Tegenwoordig vallen we in slaap met het geluid van donder op de achtergrond, kopen we kaarsen met de geur van hout en boomsap, en kijken we documentaires over flora en fauna. We hebben een onweerstaanbaar verlangen om terug te keren naar de natuur. Omdat we geen voorgeschreven natuurretraites kunnen krijgen, nemen we zelf het initiatief en keren we terug naar de omhelzing van onze geliefde Moeder Natuur.<\/p>\n Jarenlang zochten gestreste zielen hun toevlucht in plastic ballen, speelringen en moderne tolletjes, maar nu omarmen ze een compleet andere levensstijl. Ze laten commerci\u00eble gadgets achter zich om hun handen in de aarde te steken en die oeroude, rustgevende sensatie te herontdekken. Ze bezingen de lof van tuinieren met blote handen en offeren met plezier hun manicure op om ten volle te genieten van deze diep kalmerende ervaring. Ons innerlijke kind juicht bij de gedachte aan het kneden van deze levende klei die de geur van nostalgie met zich meedraagt. <\/p>\n\n