W czasach, gdy nasze telefony, komputery i smartwatche sta\u0142y si\u0119 jedynie urz\u0105dzeniami do eksploracji danych, pokolenie m\u0142odych kobiet postanowi\u0142o zdystansowa\u0107 si\u0119 od rzeczywisto\u015bci. Na TikToku i Instagramie konstruuj\u0105 w\u0142asne komputery, umieszczaj\u0105c je w muszelkach, paletach do makija\u017cu lub kopert\u00f3wkach wysadzanych per\u0142ami. Ruch, nazwany \u201ecyberdeck girls\u201d, rozkwit\u0142 w ostatnich miesi\u0105cach i zgromadzi\u0142 ju\u017c dziesi\u0105tki milion\u00f3w wy\u015bwietle\u0144. Za r\u00f3\u017cowo-per\u0142ow\u0105 estetyk\u0105 kryje si\u0119 autentyczne przes\u0142anie polityczne \u2013 feministyczne, antyinwigilacyjne i g\u0142\u0119boko radosne.<\/p>\n
Termin \u201ecyberdeck\u201d jest daleki od niewinno\u015bci. Zosta\u0142 on wymy\u015blony w 1984 roku przez pisarza science fiction Williama Gibsona w jego kultowej powie\u015bci \u201eNeuromancer\u201d,<\/a> w kt\u00f3rej hakerzy poruszali si\u0119 po cyfrowej matrycy za pomoc\u0105 miniaturowych, domowej roboty komputer\u00f3w osobistych. Czterdzie\u015bci lat p\u00f3\u017aniej m\u0142odzi tw\u00f3rcy podj\u0119li si\u0119 tego pomys\u0142u, ale tym razem mroczna, industrialna estetyka cyberpunku zosta\u0142a od\u0142o\u017cona na p\u00f3\u0142k\u0119 na rzecz pastelowej palety barw, r\u00f3\u017cowych muszelek i akcent\u00f3w przypominaj\u0105cych syreny.<\/p>\n W praktyce cyberdeck sk\u0142ada si\u0119 z prostych komponent\u00f3w: nanokomputera Raspberry Pi (p\u0142ytki elektronicznej wielko\u015bci pude\u0142ka zapa\u0142ek), ma\u0142ego ekranu, klawiatury mechanicznej, baterii i obudowy wybranej przez sam\u0105 tw\u00f3rczyni\u0119. Wszystko to za cen\u0119 cz\u0119sto poni\u017cej 200 euro. Urz\u0105dzenia te s\u0105 celowo \u201eniepraktyczne i nieefektywne\u201d w por\u00f3wnaniu ze standardowym laptopem \u2013 to celowy wyb\u00f3r w kulturze technologicznej, kt\u00f3rej obsesj\u0105 jest optymalizacja za wszelk\u0105 cen\u0119.<\/p>\n To, co czyni ten trend tak fascynuj\u0105cym, to nieograniczona kreatywno\u015b\u0107 urz\u0105dze\u0144. Pewna CC, kt\u00f3ra okre\u015bla siebie mianem \u201eczarnego charakteru open source\u201d i prowadzi bloga Bimbo Tech<\/a> , spopularyzowa\u0142a ten ruch swoim \u201eP-Sea SeaShell\u201d, cyberdekiem zamkni\u0119tym w r\u00f3\u017cowej muszli, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy na przemian jako Tamagotchi, czytnik e-book\u00f3w, edytor notatek Markdown i monitor serwera. Po\u0142\u0105czone z lokaln\u0105 inteligencj\u0105 i sieci\u0105 VPN, urz\u0105dzenie pozwala tw\u00f3rcy robi\u0107 wszystko bez konieczno\u015bci korzystania z g\u0142\u00f3wnych platform.<\/p>\n Tw\u00f3rczyni Annike Tan, znana na TikToku jako Ube Boobey<\/a> , zaprojektowa\u0142a \u201esyrenkowy\u201d cyberdeck ze z\u0142otymi akcentami i per\u0142ami ukrytymi pod klawiatur\u0105. Jej film, ironicznie zatytu\u0142owany \u201eCunty cyberdeck\u201d, zgromadzi\u0142 dziesi\u0105tki milion\u00f3w wy\u015bwietle\u0144. M\u0142oda in\u017cynier oprogramowania z Nowego Jorku, Brianna, zaprogramowa\u0142a mini gr\u0119 baristowsk\u0105 w r\u00f3\u017cowym pude\u0142ku Dunkin'. Inni robi\u0105 to samo z pude\u0142kami Hello Kitty, gumowymi kaczkami lub starymi plastikowymi pojemnikami na kosmetyki. Pomys\u0142 jest prosty: przekszta\u0142ci\u0107 to, co g\u0142\u00f3wny nurt kultury uwa\u017ca za \u201edziewcz\u0119ce\u201d, a zatem frywolne, w narz\u0119dzie w\u0142adzy. <\/p>\n Kiedy muszla staje si\u0119 komputerem<\/h2>\n
\n