ในการให้สัมภาษณ์ ในรายการพอดแคสต์เมื่อเร็ว ๆ นี้ จีนา เดวิส นักแสดงชาวอเมริกัน เล่าถึงการออดิชั่นในปี 1985 สำหรับภาพยนตร์ตลกคลาสสิกเรื่องหนึ่ง เธอสมัครเพื่อรับบทนางเอก แต่ได้รับคำตอบสั้น ๆ ว่า เธอไม่สวยพอสำหรับบทนั้น
วลีที่พูดออกมาโดยไม่ปิดบัง
จีนา เดวิส วัย 70 ปี เล่าถึงเหตุการณ์นั้นด้วยมุมมองย้อนหลัง เธอระบุว่าจำได้ว่าคำพูดนั้น "ตรงไปตรงมา" และเสริมอย่างติดตลกว่า "ทรงผมของเธอในวันนั้นคงไม่ได้ช่วยอะไร" แด็กซ์ เชพาร์ด ผู้ดำเนินรายการพอดแคสต์ ตอบกลับโดยชี้ให้เห็นว่าในเวลานั้น ทีมงานฝ่ายผลิตสามารถตัดสินแบบนั้นออกมาดัง ๆ ได้โดยไม่ต้องระมัดระวังอะไรเป็นพิเศษ
ดูโพสต์นี้บนอินสตาแกรม
บทบาทรองที่ถูกเปลี่ยนแปลงไปตามคำขอของเขา
เรื่องราวอาจจบลงตรงนั้น แต่ทีมงานสร้างภาพยนตร์ซึ่งประทับใจในพรสวรรค์ด้านการแสดงตลกของเธอ อยากให้เธอร่วมงานด้วย พวกเขาเสนอให้เธอรับบทที่ดูเรียบร้อยกว่ามาก นั่นคือบทพนักงานดูแลศพ ซึ่งเดิมทีเขียนไว้สำหรับผู้ชายและชื่อแลร์รี่ โดยเข้าใจว่าบทนี้จะถูกปรับให้เป็นชื่อผู้หญิงเพื่อให้เหมาะกับเธอ คำตอบของเธอกลายเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ภาพยนตร์เรื่องนี้ เธอรับบทแต่ต้องการคงชื่อ "แลร์รี่" ไว้ อย่างไรก็ตาม บทนำหญิงนั้นตกเป็นของนักแสดงหญิง ดานา วีลเลอร์-นิโคลสัน
เส้นทางที่ขัดแย้งกับคำตัดสิน
เส้นทางอาชีพที่เหลือของเธอเป็นการตอบสนองต่อการถูกปฏิเสธนั้นโดยปริยาย ในปีต่อมา จีนา เดวิส ได้รับบทนำในภาพยนตร์สยองขวัญคลาสสิกเรื่องหนึ่ง ในปี 1988 เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ตามมาด้วยภาพยนตร์เรื่องสำคัญอีกสองเรื่องในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ซึ่งหนึ่งในนั้นทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม อาชีพการงานของเธอสร้างขึ้นจากสิ่งที่วงการภาพยนตร์รู้สึกว่ามองไม่เห็นในตัวเธออย่างแท้จริง
ดูโพสต์นี้บนอินสตาแกรม
พันธสัญญาที่ขยายขอบเขตของคำให้การ
เรื่องราวนี้มีความสำคัญเป็นพิเศษเมื่อพิจารณาจากภูมิหลังของเธอ จีนา เดวิส ก่อตั้งสถาบันวิจัยที่อุทิศให้กับการนำเสนอภาพลักษณ์ของผู้หญิงในสื่อ ซึ่งผลงานของสถาบันได้บันทึกความไม่สมดุลในนิยายตลอด 20 ปีที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นจำนวนตัวละครหญิง เวลาในการพูด และบทบาทที่ได้รับมอบหมาย จีนา เดวิส ยังได้พูดถึงความยากลำบากที่เธอเองเผชิญเกี่ยวกับรูปลักษณ์ในอุตสาหกรรมที่ใช้รูปลักษณ์เป็นเกณฑ์ในการจ้างงานอยู่หลายครั้ง
เรื่องราวนี้เผยให้เห็นอะไรที่มากกว่าแค่กรณีการออดิชั่นที่ล้มเหลวธรรมดาๆ มันเตือนเราว่าเมื่อไม่นานมานี้ รูปลักษณ์ภายนอกสามารถถูกประเมินอย่างเปิดเผยว่าเป็นทักษะทางวิชาชีพได้ ข้อเท็จจริงที่ว่าคำให้การนี้มาจากนักแสดงหญิงที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดคนหนึ่งในยุคของเธอ ทำให้มันมีความสำคัญเป็นพิเศษ: เกณฑ์นั้นไม่เพียงแต่ทำร้ายจิตใจ แต่ยังผิดอีกด้วย
