W pulchnych dziecięcych rączkach często znajdują się futrzane, brązowe niedźwiedzie, króliki o rozczłonkowanych ciałach i lisy o jedwabistych łapkach. Ta mała dziewczynka trzyma jednak niecodzienną pluszową zabawkę: ma niebieskie wzory w kratkę na całym ciele i brakuje jej jednej nogi. To coś więcej niż towarzysz zabaw czy snu – to miękka wersja jej dziadka, który jest po amputacji. A więź, jaka łączy ją z tym wykonanym na zamówienie pluszakiem, jest naprawdę wzruszająca.
Wzruszający hołd
Jego pluszowa zabawka nie wygląda zwyczajnie: jest inna niż wszystkie. Nie znajdziesz jej w sklepach z artykułami dziecięcymi, czyli schroniskach dla zwierząt. Jej sylwetka jest ukryta pod niebieską koszulą w kratę, ale co najważniejsze, ma tylko jedną nogę przyszytą pod brzuszkiem. I nie, to nie wada produkcyjna. Drugiej nie zgubił w kłótni. Nie jest też wynikiem nieszczęśliwego wypadku w podróży czy podczas przygody.
Podczas gdy Lotso, miś z Toy Story, chodzi o lasce po wypadnięciu z bagażnika samochodu, ta przytulanka jest tekstylnym wcieleniem dziadka dziewczynki, który zmarł na wyniszczającą chorobę. Zanim dziadek odnalazł spokój w zaświatach, łączyła go z wnuczką Millie wyjątkowa i głęboka więź. Matka używała nawet określenia „bratnia dusza”, aby ich opisać. Mając zaledwie sześć lat, piekła dla niego domowe ciasta. Dziewczynka, której radość życia promienieje na twarzy, niestrudzenie przypominała jej o swojej miłości, czasami nawet przyjmując rolę miniaturowej pielęgniarki.
Choć niektóre dzieci podziwiają Supermana, Barbie czy Psiego Patrolu, jej bohater nie miał peleryny ani plastikowych nóg; miał chodzik, sondę i amputowaną nogę. Choć teraz dzieli ich niebo, ta symboliczna pluszowa zabawka łączy ich światy i przypomina jej o obecności najdroższego przyjaciela: dziadka.
Zobacz ten post na Instagramie
Silne połączenie międzypokoleniowe
Dzieci zazwyczaj z trudem przeciągają wizyty u dziadków, ocierając policzki przy każdym powitaniu i jęcząc z nudów. Nie zawsze są blisko starszych, ale ta mała dziewczynka stanowiła wyjątek. Kiedy jej dziadek wciąż siedział w fotelu i nie przeobraził się jeszcze w aniołka, rzucała mu się na kolana, żeby się przytulić, zgłaszała się na ochotnika, żeby przynieść mu posiłki i budować przytulne forty u jego stóp. Byli nierozłączni.
Ten duet, pieszczotliwie nazywany Kaktusem i Kowbojem, nawiązując do ich suchego domu w Nevadzie, zawsze dostrzegał niezwykłość w zwyczajności. A ta przytulanka, idealnie odwzorowana w wyglądzie Dziadka, kontynuuje tradycję na swój własny sposób. Choć przytulanka jest potężnym źródłem wsparcia emocjonalnego, w tej historii, która trwa przez pokolenia, sprawia, że żałoba staje się nieco mniej uciążliwa. Ma dla niej niezmierzoną wartość sentymentalną. Dziewczynka jest wręcz całkowicie przywiązana do swojej spersonalizowanej zabawki. Nigdy się od niej nie odrywa i odtwarza czułe gesty, które okazywała swojemu ludzkiemu odpowiednikowi.
Znaczenie reprezentacji
W wózkach, łóżeczkach, w internatach przedszkolnych i na kolorowych zjeżdżalniach, wszystkie pluszaki wyglądają tak samo nieskazitelnie. Wszystkie są idealnie zadbane, jedynie lekko poplamione śliną lub okazywaniem czułości. Niektóre noszą ślady zużycia, ale to tylko dowód ich niezwykłej użyteczności. Jednak na rynku zabawek „nietypowe” pluszaki spotyka ten sam los, co niestandardowe owoce i warzywa na półkach: są wygnane ze sceny.
Na szczęście, na poziomie lokalnym, niezależni rzemieślnicy ciężko pracują, tworząc wyjątkowe szmaciane lalki. Na przykład, brazylijski dziadek szyje pluszowe zabawki z bielactwem, podczas gdy amerykańska matka projektuje lalki odzwierciedlające niepełnosprawność każdego z jej młodych właścicieli. Inni wykorzystują nawet dziecięce rysunki jako wzory do tworzenia pluszaków z ich wyobraźni. Aby przywrócić życie zmarłemu dziadkowi i zachować namacalną pamięć, matka Millie zwróciła się o pomoc do przyjaciółki z talentem do rękodzieła.
To coś więcej niż tylko przytulanka, to subtelny gest, wzruszający hołd. Poza swoimi zwykłymi funkcjami – ocieraniem łez i wysłuchiwaniem sekretów – pięknie oddaje hołd pamięci bliskiej osoby. To także uroczy sposób na wyrażenie swojej indywidualności.
