Er komt binnenkort een nieuwe "autistische" Barbie op de markt, en die wordt niet door iedereen met open armen ontvangen.

Barbie heeft de afgelopen jaren haar assortiment aan lichaamstypes, huidskleuren, vormen en mogelijkheden uitgebreid en zo een inclusieve boodschap uitgedragen. Deze keer gaat het merk nog een stap verder door een pop te introduceren die specifiek is ontworpen om autisme te vertegenwoordigen. Een ambitieus initiatief, ingegeven door de wens om neurodiversiteit in spel te normaliseren, maar dat tegelijkertijd ook tal van vragen oproept.

Een pop ontworpen op basis van bepaalde autistische ervaringen.

Deze nieuwe Barbie bevat elementen die geïnspireerd zijn op de ervaringen van sommige mensen met autisme. Ze draagt loszittende kleding, ontworpen om een gevoel van comfort en zachtheid te bieden en soms oncomfortabel contact met stoffen te vermijden. Haar blik is iets uit het midden gericht, een verwijzing naar de soms complexe relatie met direct oogcontact, en haar meer beweeglijke gewrichten stellen haar in staat om repetitieve zelfstimulatiebewegingen na te bootsen, vaak 'stimming' genoemd.

Wat de accessoires betreft, koos Mattel voor gemakkelijk herkenbare symbolen: een koptelefoon met ruisonderdrukking om het omgaan met sensorische overbelasting te illustreren, een fidget spinner om kalmte en concentratie te bevorderen, en een tablet met pictogrammen die doen denken aan alternatieve communicatiemiddelen die door sommige non-verbale personen worden gebruikt. Het algehele ontwerp is erop gericht geruststellend, praktisch en stimulerend te zijn, en staat daarmee ver af van een negatief beeld van autisme.

Een symbool van erkenning voor veel mensen.

Voor sommigen in de gemeenschap is deze Barbie een verademing. Mattel werkte samen met het Autistic Self Advocacy Network om feedback te verwerken van mensen die direct met autisme te maken hebben. De organisatie omschrijft het als "een belangrijke stap naar een eerlijkere en vrolijkere weergave van autisme, vrij van een gemedicaliseerde of dramatische invalshoek."

Binnen de autistische gemeenschap, met name onder makers en auteurs, klinken er lovende woorden over een pop die jonge meisjes (en anderen) kan vertellen: jouw manier van zijn is legitiem, mooi en waardevol. In een context waarin autistische vrouwen en meisjes nog steeds te vaak onzichtbaar zijn, een verkeerde diagnose krijgen of niet begrepen worden, kan het zien van zichzelf vertegenwoordigd in een iconisch speelgoed hun zelfvertrouwen en gevoel van erbij horen versterken.

Hier loopt het debat pas echt op.

Het enthousiasme is echter niet unaniem. Verschillende autistische mensen en ouders uiten hun ongemak over een beeld dat zij te gestandaardiseerd vinden. Geluidsdempende koptelefoons, friemelen, oogcontact vermijden: dit zijn allemaal signalen die, samen genomen, het risico met zich meebrengen autisme te reduceren tot één enkel, herkenbaar beeld, terwijl het spectrum juist enorm divers is.

Sommige critici wijzen op het gevaar van het creëren van een soort 'visuele checklist' van autisme, die stereotypen zou kunnen versterken in plaats van ze te ontkrachten. Anderen zijn van mening dat het relevanter zou zijn geweest om deze accessoires aan alle Barbiepoppen aan te bieden, zonder een pop als 'autistisch' te bestempelen, om zo sensorische of communicatieve behoeften te normaliseren zonder ze in een categorie te plaatsen.

Een onvolmaakte stap voorwaarts, maar wel een die hoop biedt.

Echter, associaties herinneren ons eraan dat geen enkele pop, hoe goedbedoeld ook, in haar eentje de rijkdom van autistische profielen kan vertegenwoordigen. Autisme omvat een oneindige variëteit aan lichamen, persoonlijkheden, talenten, uitdagingen en sterke punten. Desondanks blijft het essentieel om positieve representaties in speelgoed, de media en de populaire cultuur te bevorderen om de perceptie te veranderen.

Voor velen is deze Barbie een bemoedigende eerste stap. Het is een basis die verder kan worden ontwikkeld en alleen maar baat zal hebben bij verdere groei als merken blijven luisteren naar degenen die erdoor worden geraakt. Want inclusie is geen afgerond product, maar een levende beweging die de diversiteit van lichamen, geesten en manieren van zijn in de wereld viert.

Léa Michel
Léa Michel
Met een passie voor huidverzorging, mode en film besteed ik mijn tijd aan het verkennen van de nieuwste trends en het delen van inspirerende tips om je goed in je vel te voelen. Schoonheid schuilt voor mij in authenticiteit en welzijn, en dat motiveert me om praktisch advies te geven over hoe je stijl, huidverzorging en persoonlijke voldoening kunt combineren.

LAISSER UN COMMENTAIRE

S'il vous plaît entrez votre commentaire!
S'il vous plaît entrez votre nom ici

Mensen die snel lopen, zouden deze eigenschap gemeen hebben.

Opmerkingen als "je loopt te snel" gaan niet alleen over het tempo: verschillende psychologische studies suggereren dat de...

Op weg naar een wereld zonder kleur? Deze raadselachtige theorie wint aan populariteit.

Als je om je heen kijkt, bekruipt je een subtiele indruk: kleuren lijken te vervagen. Van straten tot...

"Een leraar hoort dat niet te dragen": haar botte reactie op kritiek.

Volgens de algemene opvatting hoort een basisschooljuf er bescheiden uit te zien. Hoe? Door zich te beperken tot...

"Dit is onacceptabel": een expat in Parijs onthult de verborgen kant van haar dagelijks leven.

Achter het Parijse ansichtkaartbeeld schuilt een minder glamoureuze realiteit. Charlotte Wells, een Amerikaanse die in de hoofdstad woont,...

De terugkeer van de "voedingsindustrie" in 2026: waarom zoveel jongeren er enthousiast over zijn.

Voorbij zijn de fantasieën van bliksemcarrières en slapeloze nachten vol ambitie. Onder jongeren onder de 30 lijkt zich...

Deze houdingen op volwassen leeftijd kunnen voortkomen uit een jeugd waarin moederlijke steun ontbrak.

Je jeugd was niet gevuld met "je kunt het" of "ik geloof in je". Je moeder, die je...