ปานเปรียบเสมือนศิลปะบนร่างกาย เป็นเครื่องหมายบ่งบอกเอกลักษณ์ เป็นรอยสักตามธรรมชาติที่ประทับลงบนผิวหนังเหมือนสีน้ำ ปานมีรูปร่างและขนาดแตกต่างกันไป และบางปานก็ดูไม่เด่นชัดนัก ปานของคีรา บาเกรา ผู้สร้างคอนเทนต์นั้น "ไม่เด่นชัดมากนัก" แต่กลับสร้างภาพลวงตาให้ดูเหมือนมีเคราอยู่ใต้คาง แทนที่จะโกนขนส่วนนั้นออก เธอกลับเลือกที่จะเน้นมัน
ปานที่ไม่เหมือนปานชนิดอื่นใด
ไม่มีปานใดเหมือนกันเลย แต่ละปานเป็น รอยประทับที่ไม่ซ้ำกัน บางครั้งคล้ายแผนที่ บางครั้งคล้ายภาพวาดรอร์ชาค ปานอาจซ่อนอยู่ใต้เสื้อผ้า ในเงาของเสื้อยืดหรือกางเกง หรืออาจเด่นชัด ปานเปรียบเสมือนเครื่องหมายการค้าหรือลายเซ็นส่วนตัวของเรา บางครั้งมันอาจปรากฏบนส่วนที่มองเห็นได้ของร่างกาย บางครั้งก็สังเกตเห็นได้จากการลูบคลำ
ภาพของ @keerabageera_ ผู้สร้างคอนเทนต์ชาวอินเดีย เป็นภาพสี่มิติ มันไม่ได้แค่ระบายสีผิวและเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปของร่างกายเท่านั้น แต่มันขยายออกไปเกินคางของเธอ ราวกับกำลังบอกว่า "ฉันอยู่ที่นี่" ผู้ใช้งานอินเทอร์เน็ตที่ตอนแรกคิดว่าเป็นเศษขนตาปลอม ต่างก็ชี้ให้เธอเห็นราวกับว่าเธอไม่มี กระจก ไว้ส่องดูตัวเอง
ปานที่มีขนขึ้นอยู่ใต้ขากรรไกรและยาวเป็นกระจุกนี้ งอกขึ้นมานานกว่าสิบปีแล้ว เหมือนกับเส้นผม มันไม่ใช่ปานทั่วไปที่มีขนขึ้นประปราย แต่เป็นผลลัพธ์ทางพันธุกรรมที่ซับซ้อนกว่านั้น แทนที่จะยอมจำนนต่อความอยากที่จะโกนหรือตัดแต่งความผิดปกติทางกายภาพบนใบหน้าของเธอ เธอกลับตัดสินใจที่จะเน้นให้เห็นชัดเจนยิ่งขึ้น
ดูโพสต์นี้บนอินสตาแกรม
กองขนสัตว์ถูกแปลงโฉมให้กลายเป็นรายละเอียดสุดแปลกตา
เป็นเวลานานแล้วที่หญิงสาวคนนี้ตัดแต่งขนบริเวณเล็กๆ บนใบหน้าของเธอเพื่อไม่ให้มันหายไป วัฒนธรรมสมัยนิยมยิ่งตอกย้ำการตัดสินใจของเธอโดยเชื่อมโยงลักษณะทางกายภาพนี้กับหญิงชราผู้สันโดษหรือแม่มดที่ไม่ได้รับการดูแล ภายใต้แรงกดดันจากมาตรฐานทางสังคม เธอจึงยอมจำนนต่อพิธีกรรมทางสุนทรียศาสตร์ที่เหมือนปีศาจนี้ตลอดช่วงวัยรุ่น จนกระทั่งเธอได้ตระหนักรู้ สิ่งที่เธอเคยเห็นว่าเป็นความอัปยศ เธอกลับมองว่าเป็นสัญลักษณ์ หรือแม้แต่เป็นงานศิลปะ
สิ่งที่เธอเคยตัดออกด้วยด้านหลังของกรรไกร ตอนนี้เธอใช้ครีมสีทาและจัดแต่งทรงให้เป็นหนวดที่ดูนุ่มลื่น เธอดูแลขนอ่อนๆ บนปานของเธอด้วยความอ่อนโยนและความรักไม่ต่างจาก ผมหยิก ของเธอเลย ที่จริงแล้ว ขนอ่อนๆ นี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของบุคลิกภาพของเธอ เป็นแหล่งความคิดสร้างสรรค์ ในวันฮาโลวีน เธอนำเส้นผมที่ประดับด้วยกลิตเตอร์มาถักเป็นปม และในชีวิตประจำวัน เธอทดลองใช้สีสันต่างๆ ที่เธอไม่กล้าใช้กับผมของตัวเอง เธอใช้มาสคาร่าสีฟ้าและปรับแต่งตามอารมณ์ของเธอ
เธอไม่จำเป็นต้องมีเครื่องประดับใดๆ เพราะรายละเอียดนี้เป็นส่วนหนึ่งของตัวเธออยู่แล้ว เธอเปลี่ยนลุคและสไตล์ได้หลากหลาย ในขณะที่คนอื่นๆ อาจต้องพึ่งครีมกำจัดขนและกระบวนการแว็กซ์ที่เจ็บปวด หากเมื่อก่อนเธอเคยต่อสู้กับปานขนบนคางของเธอ ตอนนี้การอยู่ร่วมกันนั้นสงบสุขมากขึ้น เพราะท้ายที่สุดแล้ว ปานที่ประดับอยู่บนคางของเธอก็เป็นส่วนหนึ่งของดีเอ็นเอของเธอ มันคือสัญลักษณ์ประจำตัวของเธอ
ดูโพสต์นี้บนอินสตาแกรม
ลองเล่นกับเงาสะท้อนของตัวเองแทนที่จะตำหนิมัน
สิ่งที่ครีเอเตอร์สอนเรานั้นเรียบง่าย แต่กลับยากที่จะนำไปปฏิบัติ เธอสอนให้เราปล่อยวางและแสดงให้เราเห็นว่าการแสดงออกถึงตัวตนที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไร ในขณะที่แรงกดดันทางสังคมสร้างข้อบกพร่องขึ้นมาทั้งๆ ที่มีเพียงความเป็นเอกลักษณ์ ครีเอเตอร์กลับสอนให้เรารักในสิ่งที่สังคมบังคับให้เราเกลียด แทนที่จะคร่ำครวญถึงโชคชะตาและพยายามเป็นคนอื่น เธอกลับยกย่องสิ่งที่ตนเองมีอยู่แล้ว
กอผมที่ม้วนงออยู่ใต้คางของเธอนั้น ไม่ใช่ "ส่วนที่ไร้ประโยชน์" อย่างที่ผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์กล่าวอ้าง มันเป็นเพียงส่วนเสริม เป็นส่วนเติมเต็มทางสไตล์ เป็นสัมผัสแห่งจิตวิญญาณ ในโลกที่ใบหน้าทุกใบถูกเลียนแบบ เธอกลับรักษาเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเธอเอาไว้
ดังนั้น รอยปานนี้จึงไม่ใช่สาเหตุของความไม่มั่นใจ แต่เป็นพื้นที่แห่งการแสดงออก มันไม่ใช่เพียงแค่กระจุกขน แต่เป็นช่อดอกไม้ที่มองเห็นได้ชัดเจน
