Wat als je gewoon zou stoppen met je af te vragen of je van je lichaam houdt? In navolging van de body positivity-beweging ontstaat er een nieuwe filosofie: lichaamsneutraliteit. Het idee erachter? Vrede sluiten met je uiterlijk, zonder de verplichting om het te aanbidden. Een mildere aanpak, en vooral minder schuldgevoel opwekkend.
Wanneer "van je lichaam houden" een nieuwe druk wordt
De body positivity-beweging is al jarenlang een gamechanger. Door een grotere diversiteit aan lichaamsvormen te omarmen en schoonheidsidealen ter discussie te stellen, heeft de beweging bijgedragen aan een meer inclusieve representatie. Voor sommige vrouwen blijft er echter een dilemma bestaan: moeten we ons lichaam echt elke dag liefhebben?
Tussen de druk om je mooi te voelen, je rondingen te omarmen en absolute zelfverzekerdheid uit te stralen, kan een nieuw soort druk ontstaan. Want als je die beloofde liefde niet voelt voor de spiegel, is het moeilijk om niet het gevoel te hebben dat je "iets verkeerd doet". Lichaamsneutraliteit biedt een uitweg uit deze valkuil.
Wat houdt lichaamsneutraliteit precies in?
Het concept is rond 2015 ontstaan en wordt met name geassocieerd met Anne Poirier , een specialist in eetstoornissen en intuïtief eten. Haar benadering is gebaseerd op een eenvoudig idee: je lichaam hoeft niet constant beoordeeld te worden. In plaats van je te richten op je uiterlijk, moedigt lichaamsneutraliteit je aan om te erkennen wat je lichaam je allemaal in staat stelt te doen: lopen, dansen, werken, lachen, rusten, creëren, reizen of gewoon je dagelijkse leven leiden. Je hoeft niet te denken: "Mijn lichaam is mooi." En je hoeft het ook niet te bekritiseren. Het kan er gewoon zijn. En je hebt het recht om je energie aan iets anders te besteden.
Een filosofie die gemakkelijker in het dagelijks leven toe te passen is.
Dit verklaart waarschijnlijk het succes ervan. Lichaamsneutraliteit vereist niet dat je koste wat kost een positieve emotie voelt. Je kunt de ene dag volkomen comfortabel in je eigen lichaam voelen, en de andere dag dat je spiegelbeeld je onverschillig laat. Beide zijn verenigbaar met deze filosofie.
Deze benadering is met name waardevol gebleken bij het ondersteunen van mensen die te maken hebben met ingrijpende lichamelijke veranderingen, zoals zwangerschap, ziekte of ouder worden. Tijdens deze transformatieve periodes kan het accepteren van je lichaam zonder er meteen van te hoeven houden een bijzonder compassievolle stap zijn.
Lichaamspositiviteit of lichaamsneutraliteit: moeten we kiezen?
Goed nieuws: je hoeft geen partij te kiezen. Deze twee bewegingen kunnen elkaar zelfs aanvullen. Body positivity heeft een collectieve dimensie: het pleit voor de zichtbaarheid en representatie van alle lichamen en verwerpt tegelijkertijd te nauwe schoonheidsidealen. Body neutrality richt zich meer op je persoonlijke relatie met je uiterlijk. De ene beweging streeft ernaar de manier waarop de maatschappij naar lichamen kijkt te veranderen; de andere stelt je in staat om afstand te nemen van die kijk. Afhankelijk van je levensfase zul je je wellicht meer verbonden voelen met de ene of de andere.
Minder om uiterlijkheden, meer om vrijheid.
Het succes van lichaamsneutraliteit schuilt wellicht uiteindelijk in de eenvoud ervan. In een wereld waarin uiterlijk zo'n belangrijke rol speelt, kan het een verademing zijn om je lichaam niet langer als een constant te verbeteren project te zien. Wat als je er 's ochtends niet van hoeft te houden om je goed te voelen? Wat als je lichaam gewoon je lichaam kan zijn, terwijl je geniet van al het andere?
Eén ding is zeker: geen enkele filosofie mag een nieuwe verplichting worden. Als uw relatie met uw zelfbeeld u blijvend leed bezorgt, kan een gesprek met een zorgverlener u de nodige ondersteuning bieden.
