De outfits die we tegenwoordig op straat zien, vloeien naadloos over in de excentrieke textielcreaties van de grote modeshows. De trend is kledingstukken met een controversiële esthetiek, een kakofonie aan kleuren, twijfelachtige hybride looks en anti-stijl. De huidige mode leert ons lelijkheid te herkennen en daagt ons gevoel voor schoonheid uit. Deze ensembles, de belichaming van slechte smaak, zijn een doorn in het oog, omdat we gewend zijn aan strakke, minimalistische looks. En toch oogsten ze lof.
Uitdagingen voor modeconventies
De modeweek is elke dag. Deze zeer conceptuele catwalkoutfits, die alleen kenners kunnen begrijpen en waarderen, worden langzaam maar zeker de norm in het openbare leven. Waar de trend ooit gericht was op visuele terughoudendheid, ingetogen kleuren en harmonieuze stoffen, staat tegenwoordig de vrije wil boven de moderegels. En dat resulteert in looks die bijna karikaturaal, zo niet extravagant, zijn.
Tegenwoordig geven amateur-stylisten hun kleding bewust een eigen draai om er een "persoonlijke touch" aan te geven. Ze dragen plateauzolen die zelfs de Bratz niet zouden dragen en zonnebrillen met een vizier. Ze combineren vintage trainingspakken in felle kleuren met loafers die Lodewijk XIV waardig zijn en maken het geheel af met Labubu . Een werkelijk explosieve mix van mode-invloeden die de arme Anna Wintour in een coma zou doen belanden. Crocs zijn de nieuwe stiletto's en worden versierd met bedeltjes voor extra prestige. Uggs , schoenen die lange tijd bekritiseerd werden vanwege hun gebrek aan elegantie, sieren nu de voeten van elke fashionista.
Vroeger hielden menigten zich aan een strikte dresscode, maar nu genieten ze ervan om abstracte kunst, zelfs surrealisme, te creëren met hun outfits. En deze voorliefde voor baggy jeans, gescheurde truien, versleten tassen en hoefijzervormige schoenen is niet zomaar een rage onder een paar excentrieken. Het weerspiegelt een diepere vermoeidheid, een zoektocht naar loslaten. Bovendien, wat de één lelijk vindt, is voor de ander juist flatterend. Het is allemaal een kwestie van perceptie. En mode, hoe paradoxaal het ook mag zijn, geeft ons een schuldgevoel als we zwart met donkerblauw combineren, maar prijst tegelijkertijd de deugden van radicaal 'lelijke' looks.
Bekijk dit bericht op Instagram
Bekijk dit bericht op Instagram
Een rebellie tegen de gelikte esthetiek van het 'nette meisje'.
Na jarenlang onze outfits minutieus te hebben gepland en ze tot slapeloze nachten in ons hoofd te hebben gevisualiseerd, geven we onszelf eindelijk de vrijheid om te dragen wat we willen. We willen de vrije hand hebben voor onze kledingkast, niet gebonden zijn aan een rigide set regels. En deze breuk met de steriele "nette meisjesstijl" is terug te zien in de silhouetten.
Zo maken skinny jeans, ooit beschouwd als een modeblunder na hun hoogtijdagen, een comeback, terwijl oversized pilotenzonnebrillen, die vroeger geassocieerd werden met intellectuelen, nu de neuzen van alle it-girls sieren. Beenwarmers , overblijfselen uit het fitnessprogramma-tijdperk, duiken ook weer op bij veel vrouwen, als een stille provocatie.
In de modewereld klinkt het bijvoegwoord 'lelijk' niet altijd als harde kritiek. Vaak is het juist een compliment. Het erkent de rebelse en verfijnde kant van een outfit, de innovatieve geest ervan. De mode gebruikt deze term positief, terwijl andere industrieën meer omslachtige formuleringen gebruiken zoals 'het is bijzonder' of 'het is origineel'. Achter deze esthetische keuze schuilt een belangrijke boodschap: mode is een kunstvorm, en net als in musea worden sommige werken niet door iedereen bewonderd.
De grens tussen lelijk en mooi vervagen.
Grunge schoenen die eruitzien alsof ze rechtstreeks uit de filmset van Mad Max komen, een handtas die de belichaming van kitsch is, een opzichtige sjaal die op een wandtapijt lijkt. Onze ogen zijn zo ongewend aan creativiteit en unieke looks dat we deze mode-items als gruwelen beschouwen. Het is makkelijker om je te verwonderen over een onbegrijpelijk schilderij van Paul Klee of een hedendaagse sculptuur waarvan de voor- en achterkant onbegrijpelijk zijn, dan om mode-"risico's" toe te juichen.
Mode werkt echter precies zoals kunst: wat verontrustend is, blijkt vaak fascinerend. Wat vandaag choqueert, is morgen begeerlijk. Sandalen met klittenband, grove sneakers, vormloze truien, schreeuwerige kleuren... al deze items werden aanvankelijk bespot voordat ze trendsetters werden. Het 'lelijke' is vaak gewoon 'nieuw' dat onze hersenen nog niet hebben verwerkt.
Uiteindelijk verandert niet het kledingstuk zelf wanneer een 'lelijke' outfit aantrekkelijk wordt, maar ons perspectief. En misschien ook onze groeiende behoefte om ons te kleden om iets te voelen, in plaats van alleen maar aan de verwachtingen te voldoen. Mode hoort leuk te zijn, niet saai.
