Een tennisster, die "niet atletisch genoeg" werd geacht om ballen terug te slaan naar haar tegenstanders en haar schoenen te laten piepen op de gravelbaan, democratiseert rondingen onder geplooide rokken. Met een vriendelijke insteek bewijst Sandy (@seindie op Instagram) dat sport geen maatgrenzen kent en dat vaardigheid op de baan niet alleen afhangt van heupomvang. Een prachtige uitdaging voor maatschappelijke normen.
Vrouwen met rondingen hebben zeker een plek op de tennisbaan.
Je hebt geen gespierde armen zoals Sabalenka of slanke benen zoals Naomi Osaka nodig om de bal met veel kracht te slaan en hem op het laatste moment te vangen in een acrobatische stunt die doet denken aan de spagaat. Toch bestaat in de collectieve verbeelding het idee dat je absoluut zichtbare spieren moet hebben en een " lichtgewicht " moet zijn om deze veeleisende racketsport te spelen, die uithoudingsvermogen, wendbaarheid en fysieke kracht vereist. Uiterlijk maakt geen atleet. Bovendien is het slechts een detail tussen de netten. Behalve dan dat, zoals altijd, de lichaamsmaten van vrouwen belangrijker lijken te zijn dan hun setscores.
Content creator Sandy (@seindie op Instagram) daagt dit "ideale lichaam"-beeld uit en draait de rollen om wat betreft de heersende normen voor slankheid. Deze energieke jonge vrouw, met een grote interesse in sport, kijkt niet alleen naar Wimbledon-wedstrijden vanaf de bank. Ze beoefent de sport actief en speelt op amateurniveau.
Terwijl vreemden, afgeschermd door hun gebruikersnamen, haar onoprechte adviezen geven om "meer te sporten", reageert ze met haar indrukwekkende palmares. "Dit weekend heb ik drie padelwedstrijden gespeeld, twee tenniswedstrijden en ik heb een finale gewonnen", verklaart ze, als een bal midden in een service of een steen die in een vijver wordt gegooid. Want hoewel Sandy (@seindie) meerdere medailles heeft gewonnen, heeft ze nog niet de erkenning gekregen van deze maatschappij, die sportief talent beoordeelt op basis van de omtrek van iemands buik of dijen.
Bekijk dit bericht op Instagram
Tailleomvang zegt niets over iemands atletische vaardigheden.
"Ik sport omdat het me plezier geeft," verklaart ze meteen. Alsof ze wil verduidelijken dat ze het niet doet om "slanker te worden" of "af te vallen". Want nee, Sandy (@seindie) jaagt geen ideaal na, maar gewoon neongele ballen. Vrouwen met rondingen worden vaak als esthetische buitenstaanders of anatomische uitzonderingen beschouwd en staan voortdurend in competitie met schoonheidsidealen.
Wanneer vrouwen prominente spieren hebben, worden ze bekritiseerd omdat ze " mannelijker " zouden zijn of "hun elegante potentieel zouden ondermijnen", zoals het geval was bij Serena Williams. En paradoxaal genoeg, wanneer ze cellulitis, vetrollen of een slappe buik hebben in plaats van een sixpack, wordt hen verteld dat ze er baat bij zouden hebben om "af te vallen" en "strakker te worden". Maar of de spieren nu heel zichtbaar zijn of bedekt door vet, een vrouw zou nooit gediskwalificeerd mogen worden vanwege haar lichaam.
De curves die nog steeds te vaak in verband worden gebracht met een gebrek aan activiteit.
Volgens een hardnekkige overtuiging, zo hardnekkig als klei op witte sokken, hebben mensen met overgewicht of dik zijn figuur te danken aan luiheid en een gebrek aan motivatie. Voor velen zijn vetrollen een weerspiegeling van slordigheid, calorierijke maaltijden, constant snacken, overmatige chipsconsumptie en passiviteit. Alsof ze huid kunnen lezen en een lichaam op basis van uiterlijk kunnen beoordelen. Deze overhaaste conclusies illustreren vooral de alledaagse fatfobie.
Deze tennisster ervaart dit bij elke rally, maar Sandy (@seindie) weigert zich door het commentaar vanaf de zijlijn te laten beïnvloeden. Achter hun schermen geloven sommige spontane toeschouwers nog steeds dat een rond of zwaarlijvig lichaam niet samengaat met een atletisch figuur. Ze verwarren lichaamsvorm met fysieke fitheid, uiterlijk met prestatie en fysieke gestalte met talent.
Sandy's getuigenis (@seindie) herinnert ons aan een vaak vergeten waarheid: er is niet maar één manier om atletisch te zijn. Kracht wordt niet alleen gemeten aan de hand van strakke buikspieren, uithoudingsvermogen wordt niet bepaald door de omtrek van je dijen en wendbaarheid niet door je kledingmaat. De bal vraagt de speler die hem slaat niet hoeveel hij weegt. De score weerspiegelt echter alleen wat er daadwerkelijk op het veld gebeurt.
