Od kilku tygodni afera Beckhamów trafia na pierwsze strony gazet. Ten szeroko nagłośniony konflikt rodzinny, w którym teściowa walczy z synową, nabrał międzynarodowego wymiaru. Ta historia jest nie tylko kopalnią złota dla tabloidów, które łapią każdą okazję, ale także porusza wiele domów. Czasami rozwija się cicha rywalizacja z teściową, która najwyraźniej nie chce dzielić się synem.
Kiedy teściowa rozpoczyna konkurs
Odkąd waśń rodziny Beckhamów wyszła na jaw, Victoria stała się niemal bezwzględną macochą z bajki Disneya. Bizneswoman, niegdyś ceniona za projekty haute couture, powoli traci popularność w oczach opinii publicznej. Oskarżona o celowe sabotowanie ślubu syna Brooklyna i utrudnianie życia jego żonie, Nicolas Peltz, jest przedstawiana w prasie jako zaborcza i niechętna matka. Według sensacyjnej historii Brooklyna, Victoria chce zatrzymać syna tylko dla siebie. Aby to osiągnąć, rzekomo robiła wszystko, co w jej mocy, aby zniechęcić Nicolasa Peltza, uciekając się nawet do nieco makiawelicznych taktyk. A teraz jest postrzegana jako bezduszna żmija, apodyktyczna i toksyczna macocha.
Ta bardzo freudowska historia, która stała się niemal medialną sensacją, rozgrywa się również w innych rodzinach. Wojna wizerunkowa między teściową a synową wydaje się niemal nieunikniona. Jako partner, jedno z nich jest uboczną ofiarą skrajnego uzależnienia emocjonalnego, wręcz swoistego odwróconego kompleksu Edypa. Każde spojrzenie niesie ze sobą osąd, a każda rozmowa przeradza się w konfrontację .
Staramy się być dzielni, ale ciągle czujemy się, jakbyśmy przeszkadzali. Pomimo wszelkich starań, by być nieskazitelnymi, nasza teściowa nas nie kocha. Zawsze będziemy „outsiderami”, piątym kołem u wozu, złodziejami synów. I nie, nie zmyślamy. Ta historia Kopciuszka znajduje potwierdzenie w statystykach. Według badań , 60% kobiet zgłasza napięcie lub dyskomfort w związku z teściową, w porównaniu do 15% mężczyzn w związku z teściową.
Nigdy nie był wystarczająco dobry dla swojego syna
Mogłybyśmy mieć bezcenny majątek, górę dyplomów, a nawet nazywać się Beyoncé, a nasza teściowa i tak byłaby równie jadowita. W jej oczach nie mamy tego, czego potrzeba, by być idealną dziewczyną, i ewidentnie nie dorastamy do standardów jej syna, który, nawiasem mówiąc, stoi na nieosiągalnym piedestale. Ta rywalizacja między teściową a synową, tak symptomatyczna w rodzinach, sięga głębiej niż zwykły atak zazdrości.
Christine Rafe, ekspertka od związków, trafnie podsumowuje to w książce „Body and Soul” : „Kiedy rodzic ubóstwia swoje dziecko, żaden partner nie może z nim konkurować. To sytuacja nierozerwalna: matka i partner czują się jak w konkurowaniu, a syn jest zmuszony zakwestionować ugruntowaną dynamikę rodzicielską”. Według badań, co drugi mężczyzna przyznaje się do poczucia uwięzienia między partnerką a matką, niepewny, jak zareagować. Partner często pozostaje bierny, bierny obserwator tej psychologicznej walki między dwiema kobietami w jego życiu. Nie okazuje żadnych preferencji ani uprzedzeń z obawy przed utratą jednej lub drugiej.
Teściowa mogłaby nadzorować sesje randkowe lub pełnić rolę swatki, ale odrzuciłaby wszystkie kandydatki. To prawda, że rodzice nie stosują tych samych kryteriów wyboru co ich dzieci. W miłości też są „wzorowi uczniowie”, a my najwyraźniej do nich nie należymy. Kiedy ich syn wybiera energiczną, zabawną i kreatywną kobietę, woleliby ustabilizowaną, zamożną synową, podzielającą wspólne wartości religijne i kulturowe.
Wygląd fizyczny również ma znaczenie.
W „Królewnie Śnieżce” macocha nieustannie kwestionuje swoje piękne lustro, aby ustalić, która z nich jest najpiękniejsza. Księżniczka o brązowych włosach i porcelanowej cerze niestrudzenie pojawia się w tym magicznym lustrze. Od razu postrzega ją jako zagrożenie, którego należy się pozbyć. Czy bajki z naszego dzieciństwa mówią prawdę? Czy macocha zazdrości nam naszej domniemanej urody? Według niektórych badań, partnerzy postrzegani jako bardzo atrakcyjni mogą prowadzić do niestabilności w związku i skłonności do frywolności.
Partner o przeciętnej budowie ciała i harmonijnych rysach twarzy może zatem być narażony na swego rodzaju dyskryminację ze względu na wygląd. I często jest to niezamierzone. W tym przypadku teściowa nie martwi się o swoje ego, ale podświadomie przewiduje emocjonalne szkody, jakie wyrządzi swojemu synowi. Raz kwoka, zawsze kwoka.
„W społeczeństwie, które ceni młodość, atrakcyjność i niezależność kobiet, synowa może wywoływać u teściowej poczucie degradacji” – wyjaśnia psycholog Frédérique Korzine w artykule poświęconym temu tematowi.
Syndrom pustego gniazda, okoliczność łagodząca
Jeśli teściowa jest chłodna i nieprzyjazna wobec synowej, to również odruch obronny. To instynkt macierzyński, a nie jakiś wewnętrzny demon. Czuje, że z głównej bohaterki stała się statystką, a ta przemiana bywa trudna do zaakceptowania. W rezultacie teściowa każe nam płacić za sytuację, za którą nie jesteśmy odpowiedzialni.
Przyjmuje strategię obronną, jakby ktoś ukradł jej najcenniejszy skarb. Dla niej mężczyzna, z którym buduje przyszłość, wciąż jest jej „dzieckiem”, jej „własnością”. Cała jej macierzyńska tożsamość jest poddawana w wątpliwość. „Postawa teściowej, daleka od reakcji czystej zazdrości, można porównać do lęku separacyjnego” – kontynuuje specjalistka.
Zawsze winni, awanturnicy, element destrukcyjny, jesteśmy nieustannie zmuszani do udowadniania swojej teściowej. I to jest szczególnie wyczerpujące. Jednak możliwe jest wprowadzenie okresu spokoju i rozpoczęcie wszystkiego od nowa. Relacje między teściową a synową bywają chaotyczne, ale nie ma mowy o braniu tego do siebie. Często to nie my jesteśmy prawdziwą przyczyną jej nieszczęścia.
