Gabrielle Carteris, de actrice die Andrea Zuckerman speelde in de cultserie "Beverly Hills 90210" uit de jaren 90, spreekt zich nu uit over de druk die ze op de set ervoer om constant in onthullende kleding te verschijnen. In de podcast " I Choose Me " onthult ze hoe producers erop stonden dat de actrices scènes in badpakken of korte broeken filmden, zelfs zonder dat daar een verhaallijn een rechtvaardiging voor had.
Aanhoudende druk met betrekking tot kleding
Nog voordat de zomerafleveringen werden uitgezonden, kondigde de Amerikaanse producer Aaron Spelling expliciet aan: "Meisjes, we gaan deze zomer badpakken dragen." Gabrielle Carteris, toen in de twintig, weigerde dit steevast: "Ik droeg shorts, mijn turnpakje, mijn tuinbroek en mijn hemdje, maar nooit een badpak." Ze legt deze resolute houding uit: "Ik had destijds een mooi figuur, maar ik was woedend dat mensen erover praatten." Deze weigering illustreert de dominante mannelijke blik van die tijd, waarin vrouwelijke personages vaak werden gereduceerd tot hun uiterlijk.
Bekijk dit bericht op Instagram
Alledaags seksisme in de jaren negentig
Deze getuigenis maakt deel uit van een bredere context: de televisieseries en reclames van de jaren 90 normaliseerden de exploitatie van het uiterlijk van actrices. Gabrielle Carteris herinnert zich haar ervaringen in de reclamewereld, waar suggestieve outfits de norm waren: "Toen kon je met bepaalde dingen wegkomen. Ik zou nooit in een badpak auditie hebben gedaan." Ondanks een paar feministische figuren zoals "Buffy" (Buffy Summers in "Buffy the Vampire Slayer", gespeeld door Sarah Michelle Gellar), werden vrouwelijke hoofdpersonen te vaak gefetisjeerd, ten koste van hun diepgang.
Een fenomeen dat al eerder door andere actrices aan de kaak werd gesteld.
De getuigenis van Gabrielle Carteris maakt deel uit van een reeks soortgelijke verklaringen van actrices die in de jaren 90 en 2000 werkten. Actrices uit series als "One Tree Hill", "Charmed" en "Smallville" hebben ook verteld over de druk die op hen werd uitgeoefend om in suggestieve kleding te verschijnen, soms al vanaf hun tienerjaren.
Deze verhalen onthullen een diepgewortelde cultuur binnen de industrie, waar het uiterlijk van vrouwen vaak voorrang kreeg boven hun acteertalent of de samenhang van het verhaal. Door deze stemmen die nu opstaan, ontstaat er een systemische kritiek die decenniaoude praktijken aan de kaak stelt die destijds weliswaar genormaliseerd, maar zelden ter discussie gesteld werden.
Gabrielle Carteris blikt, begin twintig en tijdens de eerste seizoenen van "Beverly Hills", helder terug: "Ik was jong, knap en boos." Haar weigering om zich aan de kledingvoorschriften te conformeren, toont al vroeg verzet tegen het alledaagse seksisme in de industrie.
