De uitvaartbranche is voortdurend in ontwikkeling als reactie op technologische vooruitgang en milieuoverwegingen. In Schotland trekt een nieuwe methode momenteel de aandacht: het land heeft onlangs een praktijk genaamd "aquamatie" geautoriseerd, ook wel omschreven als "crematie door middel van water", die een alternatief zou kunnen bieden voor traditionele crematie.
Een nieuwe methode is nu legaal in Schotland.
Begin maart 2026 keurde het Schotse parlement het gebruik van alkalische hydrolyse goed, een techniek die al in sommige landen wordt toegepast, maar in het Verenigd Koninkrijk nog zeldzaam is. Volgens The Guardian is dit het eerste gebied in het Verenigd Koninkrijk dat de praktijk legaliseert, als onderdeel van een bredere hervorming van de uitvaartregelgeving.
De krant wijst erop dat "deze ontwikkeling wordt beschouwd als een van de belangrijkste veranderingen op dit gebied sinds crematie begin 20e eeuw werd gelegaliseerd." De Schotse minister van Volksgezondheid, Jenni Minto, legde uit dat deze techniek "gezinnen een extra optie zou kunnen bieden en tegelijkertijd tegemoet zou kunnen komen aan de groeiende milieuproblemen."
Hoe werkt "watercrematie"?
In tegenstelling tot traditionele crematie, waarbij verbranding op zeer hoge temperaturen plaatsvindt, maakt aquamatie gebruik van een chemisch proces genaamd alkalische hydrolyse. Het lichaam wordt in een kamer geplaatst die water en een alkalische oplossing bevat en vervolgens onder druk tot een hoge temperatuur verhit. Dit proces versnelt de natuurlijke ontbinding van weefsels. Aan het einde van de procedure blijven alleen de botten over. Deze worden vervolgens gedroogd en tot poeder vermalen, vergelijkbaar met de as die bij een traditionele crematie wordt verkregen. Deze methode wordt soms gepresenteerd als een versnelde nabootsing van het natuurlijke ontbindingsproces.
Een methode die wordt gepresenteerd als "ecologischer".
Een van de argumenten die voorstanders van aquamatie aanvoeren, betreft de milieu-impact ervan. Traditionele crematie vereist temperaturen die boven de 800 °C kunnen uitkomen, wat resulteert in een aanzienlijk energieverbruik en een hoge uitstoot van broeikasgassen.
Volgens de BBC produceert een conventionele crematie ongeveer 320 kg koolstofdioxide, terwijl alkalische hydrolyse tot wel zeven keer minder uitstoot kan genereren. De methode maakt ook een brandbare kist overbodig en verbruikt minder energie dan traditionele crematieovens. Na het proces wordt het gebruikte water door afvalwaterzuiveringsinstallaties behandeld op een vergelijkbare manier als ander biologisch afvalwater.
Een methode die elders in de wereld al wordt toegepast.
Hoewel deze techniek nieuw is in het Verenigd Koninkrijk, bestaat ze al in verschillende landen. Alkalische hydrolyse is bijvoorbeeld toegestaan in diverse Amerikaanse staten, evenals in Canada, Australië en Zuid-Afrika. Het wordt soms aangeboden als een milieuvriendelijker alternatief voor traditionele uitvaartmethoden. Volgens sommige specialisten in de uitvaartbranche is deze optie echter nog niet gangbaar en zou ze bestaande gebruiken niet moeten vervangen, maar families juist een extra keuze moeten bieden.
Een geleidelijke implementatie
De introductie van aquamatie in Schotland vereist nog steeds de installatie van specifieke apparatuur. Er zullen alkalische hydrolyse-installaties gebouwd moeten worden, waarvoor de nodige vergunningen verkregen moeten worden, onder andere van lokale overheden en Scottish Water, de overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor het water- en rioleringsnetwerk. Bedrijven die gespecialiseerd zijn in deze technologieën, zoals het Britse Kindly Earth, geven aan dat ze "in gesprek zijn met verschillende Schotse belanghebbenden om deze faciliteiten te ontwikkelen".
Met de legalisering van aquamatie effent Schotland de weg voor een nieuwe optie in de Britse uitvaartbranche. Deze techniek, die als milieuvriendelijker wordt beschouwd, zou geleidelijk aan in bestaande praktijken kunnen worden geïntegreerd. Hoewel de acceptatie ervan nog onzeker is, illustreert het niettemin de evolutie van de uitvaartsector als reactie op ecologische zorgen en de veranderende verwachtingen van families.
