Wat als uw handtas onderwerp van professionele evaluatie zou worden? Een praktijk die de "handtastest" wordt genoemd, duikt steeds vaker op in sommige wervingsprocessen. Hoewel het wordt gepresenteerd als "een methode om de organisatie of persoonlijkheid te analyseren", oogst het veel kritiek, met name op het gebied van privacy en gelijkheid.
Een nogal verrassende wervingsmethode, op zijn zachtst gezegd.
De 'handtastest' houdt in dat een recruiter een kandidaat tijdens een sollicitatiegesprek vraagt de inhoud van haar tas te laten zien of leeg te maken. Het idee hierachter is om te observeren hoe de spullen zijn geordend, om zo bepaalde karaktereigenschappen af te leiden.
Portemonnee, sleutels, make-up, notitieboekje, snacks of bonnetjes worden vervolgens zogenaamd gebruikt om de persoonlijke organisatie van de kandidaat te onthullen. Volgens de logica van deze test zou een gestructureerde tas met aparte vakken een methodische en nauwkeurige geest aantonen, terwijl een overvolle of minder georganiseerde tas – ten onrechte – zou kunnen worden geïnterpreteerd als een teken van wanorde. Bovendien is deze praktijk, die vooral op sociale media populair is geworden, bijna uitsluitend gericht op vrouwen.
Wat recruiters denken te analyseren
Recruiters die deze aanpak aanbevelen, beweren dat het een manier is om verder te kijken dan het cv en een beeld te schetsen van het "echte leven" van een kandidaat. Ze geloven dat verschillende aspecten veelzeggend zijn:
- Persoonlijke organisatie: de aanwezigheid van tasjes, gestructureerde opbergruimte of een set handige spullen zou worden geïnterpreteerd als bewijs van vooruitziendheid en effectief beheer van het dagelijks leven.
- Persoonlijkheid: bepaalde objecten kunnen aanwijzingen geven over gewoonten of interesses.
- Prioriteiten en voorbereiding: een notitieboekje, een boek of een oplader kunnen duiden op nieuwsgierigheid, voorbereiding of praktische overwegingen.
Deze interpretaties berusten echter grotendeels op aannames. Een volle tas kan simpelweg een drukke levensstijl, een georganiseerde persoonlijkheid of de behoefte om diverse nuttige spullen mee te nemen op een hectische dag weerspiegelen. Persoonlijke organisatie gaat niet alleen over het uiterlijk van een accessoire.
Een zeer controversiële praktijk.
De 'handtastest' is zeer controversieel. Veel mensen veroordelen het als een uiterst bevooroordeeld instrument.
- Ten eerste roept dit een kwestie van gelijkheid op. Mannen worden zelden aan vergelijkbare eisen onderworpen met betrekking tot hun persoonlijke bezittingen. Door simpelweg een accessoire aan te wijzen dat met vrouwen wordt geassocieerd, wordt een onevenwichtigheid in de beoordeling van kandidaten versterkt.
- Bovendien kan dit soort verzoeken leiden tot de openbaarmaking van persoonlijke gegevens, zoals medicijnen, hygiëneproducten en documenten. Iemand vragen om deze gegevens in een professionele context te onthullen, kan als een inbreuk op de privacy worden ervaren.
In Frankrijk zijn wervingsmethoden wettelijk strikt gereguleerd. Het Arbeidswetboek verbiedt vragen of praktijken die inbreuk maken op de privacy of die niet direct verband houden met de voor de functie vereiste vaardigheden. Binnen dit kader wordt het controleren van de inhoud van een persoonlijke tas niet beschouwd als een legitieme evaluatiemethode. Desondanks kan deze praktijk nog steeds voorkomen in informele omgevingen of in bepaalde bedrijfsculturen die zich minder bewust zijn van deze kwesties.
Uiteindelijk is de 'handtastest' even fascinerend als raadselachtig, omdat deze bepaalde vooroordelen blootlegt die nog steeds aanwezig zijn in wervingsprocessen. Een kandidaat beoordelen op basis van de inhoud van haar tas komt neer op het projecteren van stereotypen in plaats van het beoordelen van daadwerkelijke vaardigheden. Professioneel succes wordt echter niet afgemeten aan hoe iemand zijn of haar spullen organiseert.
