Natuurkundige en Nobelprijswinnaar David Gross heeft een gevoelig debat over de wereldwijde risico's voor de mensheid nieuw leven ingeblazen. In een interview met Live Science bespreekt hij een statistische schatting van het nucleaire gevaar en de gevolgen daarvan op de lange termijn. Zijn analyse is niet gebaseerd op voorspellingen, maar op een probabilistische berekening die is toegepast op de huidige internationale spanningen.
Een geschat jaarlijks risico van 2% op een nucleaire ramp.
David Gross doet een opvallende schatting: een jaarlijkse kans van ongeveer 2% op een nucleaire oorlog, oftewel "een kans van één op vijftig per jaar". Hij legt dit in detail uit:
"Er werd geschat dat er elk jaar een kans van 1% was op een nucleaire oorlog... Ik denk dat die schatting niet erg nauwkeurig is en dat de kans eerder 2% is. Dat is dus een kans van 1 op 50 per jaar. De verwachte levensduur, bij een kans van 2% per jaar, is ongeveer 35 jaar."
In het Frans: "De kans op een nucleaire oorlog per jaar werd geschat op 1%... Ik denk dat het minder nauwkeurig is om deze kans te schatten op 2%, oftewel één kans op 50 per jaar. De verwachte levensduur, met een kans van 2% per jaar, is ongeveer 35 jaar." Met andere woorden, als dit risiconiveau constant zou blijven, zou het over een paar decennia aanzienlijk worden.
Een statistische conclusie: in dit scenario ongeveer 35 jaar.
Uit dit model leidt de natuurkundige een levensverwachting van ongeveer 35 jaar af voor de mensheid in dit theoretische scenario. Dit is geen voorspelde einddatum, maar een wiskundig resultaat gebaseerd op een opeenstapeling van jaarlijkse waarschijnlijkheden. Deze projectie is bedoeld om de ernst te illustreren van een laag, maar terugkerend risico in de loop der tijd.
Meerdere bedreigingen die verder gaan dan kernenergie.
In zijn redenering beperkt David Gross zich niet tot kernenergie. Hij noemt ook:
- de verzwakking van internationale wapenbeheersingsakkoorden
- de toename van geopolitieke spanningen
- en de risico's die verbonden zijn aan geavanceerde technologieën, waaronder kunstmatige intelligentie.
Volgens hem zouden deze gecombineerde factoren de algehele instabiliteit vergroten.
Een controversieel model binnen de wetenschappelijke gemeenschap.
Hoewel dit soort berekeningen de aandacht trekt, blijft het onderwerp van discussie. Veel wetenschappers wijzen erop dat het een theoretisch risicomodel is, gebaseerd op aannames die moeilijk nauwkeurig te meten zijn. Deze schattingen dienen meer ter illustratie van de orde van grootte dan om een daadwerkelijk tijdsbestek te voorspellen.
Samenvattend suggereert David Gross met zijn risico van 2% per jaar en een projectie van ongeveer 35 jaar in dit scenario geen datum voor het einde van de mensheid, maar waarschuwt hij voor een opeenstapeling van wereldwijde risico's. Zijn analyse benadrukt vooral een centraal idee: zelfs als ze op zichzelf klein zijn, worden bepaalde gevaren significant wanneer ze gedurende langere tijd aanhouden.
