Afvallen is bijna een trend. In dit tijdperk van extreme dunheid en zichtbare botten is het moeilijk om niet te bezwijken voor de dieetadviezen uit tijdschriften of de 'vetverbrandende' trainingsschema's van moderne coaches. Maar wanneer de kilo's eraf vliegen, komt het beeld in de spiegel niet altijd overeen met het ideaalbeeld dat we via hashtags en advertenties zien. Content creator @nayaafitt herinnert ons eraan dat we niet alles moeten geloven wat we zien.
Veel gewicht verliezen: de effecten worden onderschat.
In de schijnwerpers en tussen de pixels is de trend een calorietekort en een slank figuur. Ingevallen wangen, ribben die onder de kleding zichtbaar zijn en minimalistische rondingen die niet te veel ruimte innemen in outfits... Dit is het nieuwe ideaal om na te streven, het beeld dat je voor ogen moet houden. Na de heerschappij van Kim Kardashians zandloperfiguur en de zeer korte periode van 'body positive' die hoop gaf aan alle ondervertegenwoordigde vrouwen, is dunheid met volle kracht terug en vestigt zich opnieuw als schoonheidsideaal.
Het is een tijdloos esthetisch credo dat nooit aan aantrekkingskracht verliest. Elk jaar prediken de media en sociale netwerken diëten, promoten ze fitnessprogramma's en onthullen ze de geheimen van beroemdheden die in recordtijd zijn afgeslankt. Waar in renaissance-schilderijen de rondingen van een vrouw een teken van goede gezondheid waren, is het online tegenwoordig onweerlegbaar bewijs van luiheid en een gebrek aan wilskracht. Afvallen is bijna een universele regel geworden, een mantra. Of dit gewichtsverlies nu een bewuste keuze is of wordt opgelegd door maatschappelijke druk, het resulteert niet per se in een slank, perfect gevormd lichaam.
Er is een realiteit die 'voor en na'-foto's niet laten zien, en die is ook wat minder aantrekkelijk voor de markt. Content creator @nayaafitt , die de helft van haar gewicht verloor en nu haar oude T-shirts weer als gegoten zit, geeft hier een eerlijke inkijk in. Ze begon deze transformatie niet om aan schoonheidsidealen te voldoen, maar voor haar eigen comfort, en haar lichaam draagt nog steeds de zichtbare sporen. Haar figuur, hoewel kneedbaar, behoudt nog steeds tekenen van haar vroegere zelf.
@nayaafitt Dingen die mij overkwamen na het afvallen #fitness #motivatie #transformatie #verandering #sportschool ♬ Gojo - LordMongrel
Wanneer het ene complex het andere vervangt
Naya wordt ervan beschuldigd een product van AI te zijn vanwege de enorme omvang van haar transformatie, maar ze deelt niet alleen de "goede kanten" van deze lichamelijke odyssee. Ze aarzelt niet om de camera te richten op plekken waar reclames en online content nooit komen. In totaal verloor ze 70 kilo door krachttraining en hard werken. Het is alsof ze uit een cocon van vlees tevoorschijn is gekomen en een nieuw uiterlijk heeft onthuld. Het is geen verbeterde versie van zichzelf, maar simpelweg een ander model – beweeglijker, flexibeler, veerkrachtiger.
Maar wanneer de topatlete haar lichaam niet aanspant, gaat haar huid hangen en trillen bij elke beweging. Het vet dat ooit haar opperhuid ondersteunde, heeft plaatsgemaakt voor een slappe, elastische textuur. Haar huid lijkt op kauwgom en vertoont witte strepen, beter bekend als cellulitis .
Hoewel ze zich onvermoeibaar inzet in de sportschool, gewichten heft en zich in het zweet werkt onder de apparaten met hoge weerstand, heeft haar lichaam niet de standbeeldachtige uitstraling van Barbie of die van een rots. Al die kleine littekens, die haar verhaal vertellen als een open boek, zijn geen uitwissingen. Het zijn kostbare inscripties die de hele reis illustreren die ze heeft afgelegd, van haar eerste bezoek aan de sportschool tot de laatste kilo die ze is kwijtgeraakt.
Een herinnering dat slankheid niet per se gelijk staat aan geluk.
Het nastreven van een schoonheidsideaal leidt vaak tot teleurstelling. Hoewel beroemdheden ons misschien willen doen geloven dat zelfvertrouwen schuilt in maat 36 in een spijkerbroek of een gewicht dat tot op de gram nauwkeurig is afgewogen, is dat slechts theorie. In de praktijk is afvallen veel moeilijker. Tenzij je een supersnelle stofwisseling hebt, uitzonderlijke genen of je toevlucht neemt tot trucs die grenzen aan illegaliteit, krimpt je lichaam niet van de ene op de andere dag.
In de spiegel lijken de veranderingen onopgemerkt. En wanneer de contouren van het figuur minder gedefinieerd worden door lichaamsbeweging en een evenwichtig voedingspatroon, wordt de aandacht getrokken naar andere details en is er altijd wel iets te verbeteren. Geen wonder dat maatschappelijke druk ons heeft geconditioneerd om voortdurend ontevreden te zijn en perfectionisten te worden op het gebied van uiterlijk. Naya verdient echter lof voor het documenteren van alle aspecten van gewichtsverlies, waarmee ze bewijst dat het geen idyllische reis is, maar een herontdekking van jezelf.
Gewichtsverlies mag in ieder geval nooit een oorlogsverklaring aan jezelf zijn, noch een oplossing om van jezelf te houden zonder kleren, maar eerder een daad van zelfcompassie. En Naya herinnert ons eraan dat het lichaam geen klomp klei is die we naar believen kunnen vormen, maar een levend wezen.
