Het laatste wat een vrouw boven de 50 zou moeten voelen, is de last van verwachtingen en schaamte. En content creator Sue Giers werpt die last graag van zich af, door liever microshorts te dragen dan maxi-jurken. Terwijl vrouwen van in de vijftig zich inhouden voor hun kledingkast en zich nauwgezet aan beperkende moderegels houden, maakt deze 56-jarige fashionista van elk uitje een modeshow en van elke outfit een evenement.
Op 56-jarige leeftijd weigert ze "onzichtbaar" te worden.
Vanaf hun vijftigste kleden vrouwen zich niet meer voor hun plezier, maar uit noodzaak. Ze denken wel twee keer na voordat ze een laag uitgesneden topje dragen en vragen zich af of de lengte van hun rok wel gepast is voor hun leeftijd. Op hun twintigste vermijden vrouwen korte rokjes en crop tops uit angst ongewenste aandacht te trekken, en op hun vijftigste doen ze dat om anderen niet te beledigen. In elke levensfase zijn vrouwen voorzichtig met hun kledingkeuze en anticiperen ze op de onvermijdelijke roddels.
Vrouwenbladen, die deze voorschriften soms herhalen en de advocaat van de duivel spelen, dicteren wat goed en fout is, alsof er een strikt protocol gevolgd moet worden om simpelweg over straat te kunnen lopen. Deze tijdschriften nemen dan de gedaante aan van een stylist met onderdrukkende trends. Terwijl veel vrouwen hun garderobe samenstellen met de angst voor een modeblunder, is contentmaker Sue Giers al lang geleden gestopt met het opvolgen van deze ongefundeerde, glanzende tips.
Op 56-jarige leeftijd is ze het stralende tegenbeeld van de stereotype oudere vrouw in dikke truien en wandelschoenen. Simpel gezegd, ze belichaamt alles wat de maatschappij altijd heeft afgewezen. Ze laat zien hoe een vrouw eruitziet die zich niets aantrekt van de mening van anderen en vrij is van maatschappelijke druk. Bovendien onthult haar stijl meer dan ze verbergt, waardoor die gouden jaren waar veel vijftigers naar verlangen, langer lijken te duren. Ze paradeert door de straten in een sportbeha, microshorts en dijhoge laarzen die Catwoman waardig zijn. Deze vrouw, die zichzelf presenteert als de spirituele evenknie van Carrie Bradshaw, trekt de aandacht waar anderen zich zouden proberen te verstoppen. Haar motto? Als je zelfverzekerd bent, staat alles je goed!
Bekijk dit bericht op Instagram
Bekijk dit bericht op Instagram
Microshorts en minirokjes staan centraal in haar garderobe.
Je hoeft alleen maar de modeadviezen voor vrouwen boven de vijftig te lezen om het probleem te begrijpen. Deze vrouwen lijken veroordeeld tot zielloze, kleurloze kleding. Ze mogen zich wel eens aan een paar grillen overgeven, maar alleen onder bepaalde voorwaarden. Ze moeten zich schikken naar deze esthetiek van banaliteit en elke vorm van extravagantie vermijden. En de media, onder het mom van goede wil en goede smaak, duwen hen zachtjes naar de achterkant van de kast. Ze moedigen hen aan om net zo onbeduidend te worden als de stoffen die ze promoten.
En dat is volstrekt ondenkbaar voor deze 56-jarige fashionista, die in haar hart nog steeds twintig is en veel te creatief om haar figuur te verbergen. Ze schudt met plezier het imago van de discrete vijftiger van zich af, die haar outfits zorgvuldig plant en nooit een centimeter huid laat zien. Ze is niet iemand die haar laag uitgesneden topjes, laaghangende jeans en strakke jurken in 'souvenirdozen' opbergt. Nee, ze is iemand die kokerrokken vermijdt en de voorkeur geeft aan microshorts, rokjes met een split en kanten boxershorts.
Ze beheerst kledingstukken die de meeste vrouwen van in de vijftig te gewaagd of te onthullend vinden voor hun leeftijd. Vrouwen hebben geen houdbaarheidsdatum voor het zich mooi voelen in hun kleding. Het bewijs? Sue Giers probeerde zelfs de 'geen broek'-look, door simpelweg een trenchcoat over een bodysuit te dragen. En verrassing: de wereld verging niet. Wat voor meisjes van haar leeftijd misschien beschamende uitdagingen lijken, is voor haar gewoon onderdeel van het dagelijks leven, haar manier van leven.
Een belangrijke herinnering: het leven is te kort om je in te houden.
Een gescheiden moeder van drie, de coolste vijftiger op internet, verklaarde in een bericht : "Vijftig is geen einde, maar een vernieuwing." Dus nee, ze klampt zich niet vast aan een vervlogen tijdperk of jaagt de jeugd na door haar ondergoed en topjes met luipaardprint te showen. Ze bloeit gewoon op in haar kleding, en dat is zo zeldzaam dat ze het nog steeds nodig vindt om het te rechtvaardigen.
Kleding zou echter geen gevangenis of kooi moeten zijn, maar een cocon, een plek voor zelfexpressie . Haar outfits zijn simpelweg een weerspiegeling van haar innerlijke wereld, geen provocatie, noch een "moedige rebellie". In plaats van te geloven in achterhaalde opvattingen die vrouwenlichamen vergelijken met vergankelijke goederen, is het beter om in jezelf te geloven. Dat bespaart enorm veel tijd en energie, maar bovenal is het een prachtige uiting van zelfrespect.
Het is nooit te laat om jezelf te zijn en je eigen stijl te creëren. Met haar stijldemonstraties nodigt deze vijftigjarige fashionista ons uit om de controle over onze garderobe terug te nemen, voordat maatschappelijke druk onze innerlijke stem dicteert. Uiteindelijk bestaat deze preutse kledingcode alleen in onze gedachten. Laten we dus de "YOLO"-mentaliteit omarmen. Een korte outfit en lange ideeën zijn beter dan andersom, toch?
