In sportscholen zijn de muren van vloer tot plafond bedekt met spiegels. Je kunt je spiegelbeeld onmogelijk ontlopen. Hoewel deze reflecterende oppervlakken erg handig zijn om je houding te controleren tijdens squats, je passen aan te passen tijdens een dansles of nieuwe spieren te ontdekken, geven ze niet altijd een realistisch beeld. Net als de spiegels in paskamers, vertekenen ze ons uiterlijk, zoals een video laat zien.
Spiegels in de sportschool, die leugenaars!
Sportscholen lijken wel op enorme spiegelzalen of op die kermisattracties die je spiegelbeeld vermenigvuldigen om je te desoriënteren. Tussen de apparaten met assistentie, de genummerde dumbbells, kettlebells en cardio-toestellen fungeren spiegels als behang, die de ruimte van vloer tot plafond bedekken. Geruststellend voor sommigen, intimiderend voor anderen, ze heersen in de sportscholen, als een klap in het gezicht.
De meest zelfverzekerde mensen bewonderen hun afgetrainde lichaam, terwijl degenen die zich minder bewust zijn van hun lichaam er liever niet naar kijken en wegkijken om zelfmedelijden te voorkomen. Hun alomtegenwoordigheid is niet alleen een kwestie van artistieke vormgeving. Ze dienen als hulpmiddel bij het uitvoeren van bewegingen. Ze stellen ons in staat onze techniek te corrigeren en de juiste lichaamsdelen te trainen om rugpijn na lunges te voorkomen. Deze spiegels, die zogenaamd onze vooruitgang weerspiegelen en ons lichaam tonen zoals het is, laten echter subtiele veranderingen toe. In plaats van ons lichaam authentiek weer te geven, zorgen ze ervoor dat we een paar centimeter rond onze taille verliezen en geven ze de illusie dat we tussen de trainingen door zijn gekrompen.
Dat is precies wat de video van @johnnyfaisle laat zien. De content creator, die een soort existentieel dagboek bijhoudt, filmde de spiegels in de damesafdeling en herhaalde hetzelfde proces in de herenafdeling. In de eerste foto lijkt zijn lichaam langwerpig, dun, bijna vormloos, alsof er een Instagramfilter is gebruikt. In de tweede foto ziet hij er natuurlijker uit. "Afslankende spiegels zouden verboden moeten worden," briest hij.
Bekijk dit bericht op Instagram
Een silhouet dat in geen enkel opzicht lijkt op het authentieke exemplaar.
Spiegels in de sportschool zijn net als paskamerspiegels: ze bedriegen onze blik en laten ons geloven in een silhouet dat totaal niet overeenkomt met wie we werkelijk zijn. Het is pure namaak, verraad, en geconfronteerd met deze valse weerspiegeling brokkelt ons zelfvertrouwen af. Terwijl spiegels voor mannen met precisie zijn ontworpen en lichamen onveranderd weergeven, worden spiegels voor vrouwen gevormd door de cultus van slankheid en maatschappelijke normen. Wat ze laten zien is niet ons ware zelf, maar een zogenaamd 'verbeterde' versie van onszelf.
In tegenstelling tot wat de spiegel op Narcissus of Sneeuwwitjes stiefmoeder had, laat hij ons wennen aan een lichaam dat niet van ons is. Hij verwijdert een paar zichtbare spieren, flinke vetrollen en laat ons silhouet krimpen zoals een wasdroger onze kostbare kasjmier truien laat krimpen.
In plaats van ons zelfvertrouwen te vergroten, kan het leiden tot ernstige lichaamsbeeldstoornissen. In de reacties zeggen regelmatige sportschoolbezoekers dat de optische illusie aan de andere kant van de dameskleedkamer nog erger is. "Het is oplichterij." "Filters in het echte leven." "Het helpt niemand." Online gebruikers veroordelen deze marketingstrategie die met ons zelfvertrouwen speelt unaniem.
De welwillende gok van spiegelloze theaters
Onder de video van de contentmaker opperde een internetgebruiker om deze misleidende spiegels van de muren te verwijderen, en in sommige sportscholen wachtten managers niet op een collectieve protestgolf om dit initiatief te nemen. Het is zelfs een "body positive"-houding in sommige fitnesscentra. Achter de deuren van Form Fitness in Brooklyn zijn geen spiegels te bekennen, noch enige uitnodiging tot zelfsabotage of zelfkritiek. Volgens de oprichter van deze discrete sportschool kan het bijzonder moeilijk zijn om met deze opdringerige spiegel om te gaan.
Terwijl Narcissus bezweek aan zijn buitensporige zelfliefde, is de vloek voor vrouwen omgekeerd. Hoe meer ze naar zichzelf kijken, hoe minder ze zichzelf aardig vinden. "We doorlopen van nature dit proces van zelfevaluatie, dat bestaat uit het vergelijken van het 'huidige zelf' met het 'ideale zelf'," legt hij uit. "Omdat de meesten van ons niet in het ideale zelf leven, is er een kloof tussen de twee, en deze kloof veroorzaakt ongemak," beschrijft Jeff Katula , een sportonderzoeker aan de Wake Forest University. We ervaren voortdurende ontevredenheid voor deze spiegel, die onze onzekerheden blootlegt.
Experts op dit gebied, die spieren beter kennen dan de tafels van vermenigvuldiging, raden aan om jezelf te filmen met je telefoon. Toegegeven, de beelden die met het apparaat worden vastgelegd zijn niet helemaal objectief, maar ze zijn draaglijker dan die van een misleidende spiegel. Op deze manier kun je je bewegingen verfijnen zonder die confrontatie met jezelf te hoeven doorstaan, of te eindigen met gespierde armen en een gekrenkt ego.
