Wat als je ex je beste aanbeveling zou worden? In China is een verrassende trend gaande die de datingwereld op zijn kop zet: singles bevelen hun exen aan alsof het talenten zijn die ze kunnen rekruteren. Een onconventioneel idee, maar wel een dat een nieuwe kijk op de liefde onthult.
Exen voorgesteld als kandidaten… voor geluk
Op Chinese sociale media blikken sommige jongvolwassenen op een bijzonder creatieve manier terug op hun relatiebreuk. Na een vriendschappelijke scheiding plaatsen ze een 'profiel' van hun ex-partner om hem of haar te helpen de liefde opnieuw te vinden. Leeftijd, lengte, beroep, passies, persoonlijkheidskenmerken, aantrekkelijke eigenschappen en charmante kleine 'foutjes': alles komt aan bod. Ook de redenen voor de breuk worden gedetailleerd beschreven, vaak met openhartigheid en vriendelijkheid. Een langeafstandsrelatie, verschillende levensplannen, een ongunstige timing... niets dramatisch, gewoon een onverenigbaarheid.
Het initiatief kreeg naar verluidt momentum nadat een internetgebruiker gekscherend om een "interne aanbeveling" vroeg om een nieuwe vriend te vinden, waarbij hij vakjargon gebruikte. Al snel sloten andere gebruikers zich aan. Het resultaat: exen werden voorgesteld als serieuze kandidaten, met een toon die varieerde van zelfspot tot een oprechte wens om te helpen.
Een sentimenteel cv, in Chinese stijl.
Sommige berichten lijken wel ware liefdes-cv's. Gestructureerde secties: locatie, geboortejaar, beroep, persoonlijkheid, interesses... alles zorgvuldig ingevuld. Nog origineler: "ervaringsverslagen" gebaseerd op een relatie van meerdere jaren. Een subtiele manier om te zeggen: "Ik ken hem/haar goed, ik kan instaan voor zijn/haar betrouwbaarheid." De ex-partner wordt zo een soort morele garant, die kan getuigen van de goedheid, loyaliteit of stabiliteit van de ander.
In een wereld waar beelden vaak gefilterd, verfraaid en geënsceneerd zijn, is deze transparantie aantrekkelijk. Je wordt niet langer geconfronteerd met een simpele, vleiende beschrijving, maar met een extern, genuanceerd en menselijk perspectief.
Een reactie op de vermoeidheid door datingapps
Achter de speelse façade schuilt een diepere realiteit: een zekere vermoeidheid met datingapps. Veel singles uiten hun wantrouwen jegens "te perfecte" profielen, overdreven informatie of teleurstellende ervaringen. In deze context wordt een ex een bron van informatie die als authentieker wordt ervaren. Wie kan er immers beter spreken over iemands luistervaardigheid, conflictbeheersing of vermogen tot commitment dan iemand die het leven met die persoon heeft gedeeld?
Sommige verhalen suggereren zelfs dat relaties zijn opgebloeid dankzij deze aanbevelingen. Internetgebruikers melden dat ze contact hebben opgenomen met een ex-partner die ze online hadden 'geverifieerd' en dat er een echte klik was. Het bewijs dat liefde soms kan beginnen met mond-tot-mondreclame... versie 2.0.
Een mix van humor, zelfspot en een welwillende blik.
Dit fenomeen is ook aantrekkelijk vanwege de toon. Velen beschrijven hun exen op humoristische wijze, soms als "tweedehands spullen", waarmee ze met een knipoog verwijzen naar een lichte "emotionele slijtage". Achter de grappen schuilt een meer lichaamsvriendelijke boodschap: ieder mens wordt gepresenteerd in zijn of haar unieke vorm, met sterke en zwakke punten. Vriendelijkheid, gevoeligheid, doorzettingsvermogen en vrijgevigheid worden gewaardeerd. Gebreken worden niet gedemoniseerd; ze worden gezien als menselijke eigenschappen, contextueel bepaald en soms simpelweg onverenigbaar met een specifieke relatie.
Deze benadering herinnert ons eraan dat het einde van een relatie niet betekent dat iemand "niet de moeite waard is". Integendeel: je kunt een fantastisch persoon zijn en op een bepaald moment geen goede match voor iemand zijn. Dit doet op geen enkele manier afbreuk aan je waarde.
Een nieuwe manier om naar relatiebreuken te kijken.
Om een ex aan te bevelen, is een vreedzame scheiding noodzakelijk. Deze trend benadrukt een interessante verschuiving: relatiebreuken worden niet langer per se gezien als dramatische mislukkingen, maar eerder als een erkenning van onverenigbaarheid. Het is mogelijk om iemand diep te waarderen, zijn of haar kwaliteiten te erkennen en te accepteren dat wegen scheiden. Dit meer volwassen en minder schuldgevoel opwekkende perspectief opent de deur naar een andere interpretatie van liefdesverhalen: je leert, je ontwikkelt je, je groeit.
Het valt nog te bezien of deze praktijk een blijvend fenomeen wordt of slechts een virale trend blijft. Eén ding is zeker: door exen te transformeren tot 'rolmodellen' herdefiniëren deze jonge Chinezen de regels van het datingspel. Tussen pragmatisme en ironie in werpen ze een cruciale vraag op: is vertrouwen in een wereld vol geïdealiseerde beelden niet de nieuwe luxe in zaken van het hart?
