Voordat ruzies in het openbaar losbarsten, oefenen we ze in ons hoofd als een script. We oefenen onze replieken, scherpen onze argumenten aan en warmen ons op voor dit verbale steekspel, zodat we niet overrompeld worden wanneer de confrontatie eindelijk plaatsvindt. Toch, wanneer het moment daar is, hebben we soms geheugenverlies en moeten we improviseren. Het anticiperen op ruzies in een relatie is geen triviale reflex, en een seksoloog legt deze mentale voorbereiding op conflicten uit.
Argumenten in het hoofd voorbereiden, een veelvoorkomende gewoonte.
Er zijn ruzies die zomaar uit het niets ontstaan, en andere die we in gedachten al lang van tevoren bedenken. Het is een beetje zoals een warming-up voor een gevecht. We willen niet dat onze woorden onze gedachten voorbijstreven, of dat onze woede ons dingen laat zeggen waar we de volgende seconde spijt van hebben.
We repeteren de scène dus van tevoren, we bedenken de mogelijke reacties van onze partner en we beginnen aan een script dat niet zou misstaan op het witte doek. Van buitenaf gezien lijkt het bijna een theatervoorstelling of een vlaag van waanzin. Als kinderen vertellen we elkaar fantasieverhalen vol eenhoorns en magische feeën, zo improviseren we als volwassenen nepdialogen met onze wederhelft over iets onbenulligs als een rommelige was of een slordig huishoudelijk klusje.
We merken dat we in onszelf praten, onze argumenten herzien en onze zinnen oefenen alsof we ons voorbereiden op een belangrijk mondeling examen of een rechtszaak. Deze zeer realistische oefening van het naderende conflict is geen "waanbeeld van een perfectionistisch meisje", noch is het de activiteit van een "psychopaat", zoals soms wordt gesuggereerd. Op TikTok maken vrouwen er zelfs grapjes over, met als onderschrift "Ik oefen argumenten met mijn vriend" op de melodie van Eminems "Rap God". Het is bijna een overgangsritueel. Het voorbereiden van argumenten in je hoofd, zoals een tekstballonnetje in een stripboek, heeft echte waarde voor de betrokkenen. Het is een manier om de controle te behouden en zichzelf gerust te stellen. In de psychologie is de vertaling anders.
Een onbewuste manier om conflicten te vermijden
Argumenten in je hoofd voorbereiden, zelfs als ze nooit werkelijkheid worden, is niet alleen een cliché uit romantische komedies. Het komt vaak voor, vooral bij vrouwen. Althans, dat is de conclusie van seksologe Gigi Engle in Refinery29 . En nee, het is geen teken van een overactieve fantasie, maar eerder een neiging om gevoelens te minimaliseren en frustraties te onderdrukken.
"Sommige vrouwen verzinnen scenario's en argumenten in hun hoofd om conflicten te vermijden, omdat ons is geleerd dat deze gevoelens onderdrukt moeten worden," aldus de expert. Kortom, we spelen liever ruzies in ons hoofd uit en lossen ze slechts halfslachtig op, in plaats van ze duidelijk aan onze partner uit te spreken. En dat is niet uit angst voor de gevolgen, maar omdat we onszelf wijsmaken: "Het is het niet waard" of "Ik overdrijf." Het is makkelijker om onszelf denkbeeldige berispingen te geven dan ze naar de echte persoon te sturen, soms zelfs naar de kamer ernaast.
Maar het is ook een vorm van zelfsabotage.
Het voorbereiden van argumenten in ons hoofd geeft ons een zekere macht op het moment zelf, maar deze gewoonte kan snel averechts werken. "In heteroseksuele relaties wordt van ons verwacht dat we de gemoederen bedaren", legt de expert uit. Daardoor kunnen we slapeloze nachten hebben om onze kritiek te verzachten, licht provocerende openingszinnen te bedenken en te anticiperen op de reacties van onze partner. We vullen ons hoofd met "fantoomargumenten" om onze partner op de grote dag zo goed mogelijk te beschermen.
Paradoxaal genoeg verwaarlozen we ons eigen welzijn door prioriteit te geven aan dat van onze partner. We houden crisisoverleggen, brainstormen met vriendinnen om andere meningen te horen en spelen zelfs uit pure altruïstische overwegingen scènes uit telenovela's na op het toilet. Dit is geen daad van liefde; het is zelfsabotage.
Wanneer we ons mentaal voorbereiden op ruzies, worden we defensief, slingeren we beledigingen naar elkaar en stellen we ons het ergste scenario voor alsof er geen andere mogelijke uitkomst is. We vervallen in dramatisch denken zonder ooit een vreedzaam alternatief te overwegen, terwijl het in werkelijkheid gewoon een kwestie van volwassen en constructieve dialoog zou zijn. Soms denken we dat we de overhand zullen krijgen en het spelletje 'wie heeft gelijk' zullen winnen. Ook hier wijst de expert erop dat dit niet gezond is. Ze herinnert ons eraan dat eenheid beter is dan verdeeldheid.
Ruzies van tevoren bedenken kan averechts werken en een relatie meer kwaad dan goed doen. Een psycholoog die door Time magazine werd geïnterviewd, raadt aan om ruzies in te plannen in plaats van in stilte te mokken of tegen elkaar te schreeuwen.
