Je relatiestatus op Facebook veranderen van 'single' naar 'in een relatie' was vroeger bijna een teken van succes, zelfs een manier om je populariteit te vergroten. Destijds was het plaatsen van zoete foto's van jezelf hand in hand of arm in arm de ultieme prestatie. Maar nu zie je die foto's, vol liefde en die het hele leven van het stel documenteren, minder vaak in onze feeds, alsof het hebben van een vriendje uit de mode is geraakt.
Je vriend verborgen houden in plaats van hem te laten zien.
“Om gelukkig te leven, moet je in het geheim leven .” Dit gezegde is nog nooit zo waar geweest. In de tijd van aardbeiensmaak Vans en MP3-spelers pronkten meisjes met hun partners als trofeeën. Ze hadden hun relatie nog maar net officieel gemaakt of ze plaatsten al mierzoete liefdesverklaringen op hun Facebook-pagina's. Ze tagden hun partners in expliciete berichten en deelden elk uitje, compleet met sentimentele foto's. We keken van dichtbij toe hoe ze aan het knuffelen waren en grepen bijna naar de popcorn. Hun hele aanwezigheid op sociale media draaide om hun vriendjes en leek wel een sappige telenovela.
Maar de tijden zijn veranderd. Tegenwoordig verlangen vrouwen naar meer discretie. Waar ze vroeger het gezicht van hun geliefde overal op internet lieten zien, laten ze zijn aanwezigheid nu slechts doorschemeren. Ze verkondigen niet langer luidkeels "Ik heb een relatie", ze houden deze romantische realiteit zelfs voor zichzelf. De zeldzame glimpen van hun liefdesverhaal beperken zich tot vingertoppen, silhouetten of een artistieke onscherpte. Het is niet alleen om hun privacy te beschermen dat ze hun partners overschaduwen, maar ook om hun imago te behouden. Want het lijkt erop dat in 2026 een relatie hebben niet langer een cool label is, maar een teken van passé zijn.
Vrouwen, zich bewust van hun onafhankelijkheid, willen zich niet langer definiëren aan de hand van hun partner, maar ze willen ook geen Bridget Jones-achtige reputatie verwerven. Met andere woorden, ze genieten van de sociale voordelen van een relatie zonder in de val te lopen van overmatige gehechtheid aan hun wederhelft. Ze nemen afstand van het stereotype beeld van de vrouw die geobsedeerd is door haar partner. Journaliste Chante Joseph, die schrijft voor Vogue UK , heeft onderzocht wat neerkomt op een 2.0-versie van een romantische boycot.
Meer dan een trend, het is een gemoedstoestand.
In slechts een paar jaar tijd zijn vrouwen veranderd van de gepassioneerde Julia naar de rebelse Elizabeth Bennet. In plaats van hun emotionele afhankelijkheid tastbaar te maken en er sporen van achter te laten op hun online profielen, blijven ze terughoudend met het delen van informatie over hun relaties. De journaliste die deze mentaliteitsverandering en zelfcensuur onder stellen in het digitale tijdperk aan het licht bracht, vroeg haar 65.000 volgers ernaar.
En als vrouwen zich beperken tot hartjesemoji's en knuffelfoto's, is dat niet alleen om onafhankelijk of modern over te komen. Het is ook omdat ze vrezen dat het lot hen zal straffen voor deze uiting van genegenheid. "Sommigen vreesden het 'boze oog', ervan overtuigd dat het tonen van hun geluk zo'n intense jaloezie zou opwekken dat het uiteindelijk hun relatie zou verwoesten," legt de journalist uit. Anderen keken ook uit naar de breuk en de pijnlijke taak om de online reputatie te herstellen.
Al deze excuses verbergen een veelvoorkomend, maar onuitgesproken argument: een relatie met een man is niet langer een geschenk, maar een last. Een vriendje hebben is beschamender dan met je shirt achterstevoren naar buiten gaan of tandpasta in je mond hebben. En dit is geen radicaal feminisme, maar simpelweg een weerspiegeling van een dieperliggende vermoeidheid.
Het is populairder om single te zijn dan om een relatie te hebben.
Tijdens de middelbare school was het hebben van een vriendje bijna een zegen, een sociale prestatie. Het gewone meisje op school werd ineens het middelpunt van de aandacht in de gangen, de coole figuur die iedereen bewonderde vanachter haar kluisje. Alsof zo'n vluchtige relatie een bron van succes was, alsof een meisje een man nodig had om zich compleet, zelfs levend, te voelen.
Het is duidelijk dat het 'vriendjeseffect' niet meer werkt. Sterker nog, de normen keren zich om, in het voordeel van alleenstaande vrouwen. Deze vrouwen, die vroeger alleen oud werden omringd door hun hordes katten, worden nu meer benijd dan vrouwen die aan hun partner vastzitten. Misschien omdat ze vrijheid, onafhankelijkheid en zelfrespect belichamen – kwaliteiten die soms verloren gaan in de hectiek van een relatie. In de Verenigde Staten is samenwonen als stel niet langer de norm voor een groeiend aantal 25- tot 34-jarigen, die ervoor kiezen om single te blijven: hun aantal is in een halve eeuw verdubbeld.
Zoete, suikerzoete foto's van stelletjes wekken online geen harten meer op; ze wekken eerder misselijkheid op. Deze sentimentele terughoudendheid is bijna symptomatisch. Alsof een vriendje een (niet zo) schattige zonde is. Het stel zelf is een spelbreker voor de passie.
