Volgens stereotypen voelen vrouwen zich leeg zonder partner, terwijl mannen zelfredzaam zijn en perfect tevreden met hun vrienden (en een paar biertjes). Een recent onderzoek heeft dit achterhaalde cliché echter ontkracht. Heren, opgelet! Vrouwen kunnen beter omgaan met het single zijn dan mannen en omarmen deze romantische status volledig.
Er wordt gezegd dat alleenstaande vrouwen over het algemeen tevredener zijn met hun leven.
In de collectieve verbeelding dromen vrouwen van eeuwige liefde, een huwelijk en gezamenlijke projecten. Mannen daarentegen voelen zich meer op hun gemak met hun onafhankelijkheid en zijn volledig opgesloten in hun carrière of avonturen.
Maar deze opvatting is niet bestand tegen nader onderzoek. Een recente studie heeft deze diepgewortelde stereotypen juist ontkracht: alleenstaande vrouwen zijn gemiddeld genomen meer tevreden met hun situatie dan mannen. Deze bevinding nodigt ons uit om onze kijk op het single leven te herzien.
Deze bevindingen zijn afkomstig uit onderzoek van de psychologen Elaine Hoan en Geoff MacDonald van de Universiteit van Toronto.De studie , gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Social Psychological and Personality Science, onderzocht het welzijn van alleenstaande mensen.
Onderzoekers analyseerden gegevens van bijna 6000 mensen uit tien verschillende studies. De deelnemers, met een gemiddelde leeftijd van 32 jaar, hadden op het moment van het onderzoek geen relatie. De steekproef bestond uit een bijna gelijk aantal mannen en vrouwen, en een paar non-binaire personen.
De resultaten zijn eenduidig: op bijna alle onderzochte indicatoren geven vrouwen aan meer tevreden te zijn met hun single status dan mannen. Voor hen is single zijn geen tekortkoming, laat staan een mislukking, maar eerder een kans voor zelfreflectie.
Vrouwelijke celibaat, een ruimte van vrijheid
Lange tijd hadden alleenstaande vrouwen te lijden onder talloze stereotypen: dat van de feeks omringd door haar katten, de carrièregerichte werknemer, de 'oude vrijster'. Als een uitzondering in een maatschappij die geluk gelijkstelt aan huwelijk en gezin, hadden ze geen goede reputatie.
Maar tegenwoordig is het single zijn als vrouw geen reden meer tot schaamte of een uitzondering. Het is een tijd om jezelf opnieuw te ontdekken, voor jezelf op te komen, nieuwe hobby's te verkennen, je comfortzone te verlaten en meer over jezelf te leren. Vanuit hun perspectief heeft het single leven bijna een spirituele dimensie. Mannen kunnen dat echter niet zeggen. Voor hen is het single leven een stille kwelling, en zij doorstaan deze periode van emotionele inactiviteit ten volle.
Waarom dit verschil tussen mannen en vrouwen? Onderzoekers opperen verschillende hypotheses. De eerste betreft sociale netwerken. Vrouwen hebben vaak de neiging om meer en diepere steunrelaties buiten romantische relaties te onderhouden. Sterke vriendschappen, familiebanden, vertrouwenskringen: deze connecties helpen bij het vervullen van een deel van hun emotionele en affectieve behoeften.
In deze context is een relatie niet langer de enige bron van nabijheid of geborgenheid. Daarom wordt single zijn niet langer gezien als isolatie, maar als een andere manier om het sociale leven vorm te geven.
Een andere factor die genoemd wordt, is dat heteroseksuele relaties nog steeds gekenmerkt worden door onevenwichtigheden. In veel relaties dragen vrouwen nog steeds een aanzienlijk deel van de huishoudelijke taken en de mentale last. Deze realiteit kan het leven als stel minder aantrekkelijk maken dan men zou verwachten.
Mannelijk celibaat, een meer discrete uitdaging
Voor mannen lijkt de situatie anders te liggen. Onderzoekers wijzen erop dat veel mannen sterker afhankelijk zijn van hun romantische relatie om in hun emotionele behoeften te voorzien. In sommige gevallen wordt de partner hun belangrijkste bron van emotionele steun. Wanneer deze relatie ontbreekt, kunnen gevoelens van eenzaamheid daardoor sterker aanwezig zijn.
Dit betekent natuurlijk niet dat alle mannen moeite hebben met het single zijn, noch dat alle vrouwen erin floreren. Maar de algemene trend laat een interessant verschil zien in hoe ieder individu zijn of haar persoonlijke evenwicht vindt. Uiteindelijk, als mannen meer lijden, komt dat doordat een relatie hun enige ruimte is voor zelfexpressie. En dat is een zware erfenis van het patriarchaat, dat, in een poging om sterke mannen te creëren, trauma's heeft veroorzaakt.
Misschien schuilt de echte les van dit onderzoek hierin: single zijn is geen wachtkamer voor de liefde. Voor velen is het gewoon één manier van leven, naast vele andere. En Bridget Jones was de eerste die dat bewees.
