Ondanks aanmoedigingen om te mediteren, stilteretraites, telefoonvrije uitjes en praatjes over innerlijke rust, lukt het ons maar moeilijk om te vertragen en onszelf pauzes te gunnen. Zelfs een simpel dutje van twintig minuten lijkt tijdverspilling gezien alle eisen en eindeloze to-do-lijsten. In een wereld die constant in beweging is, blijft rust een vaag begrip, zelfs een utopie. Toch zijn we niet geprogrammeerd om in een hoog tempo te leven; het is de maatschappij die ons daartoe dwingt.
Rust, zo moeilijk om in de praktijk te brengen.
Rust is bijna een religie geworden. Op sociale media filmen spirituele zielen zichzelf in de lotushouding, demonstreren ze hoe je de nervus vagus kunt stimuleren en prijzen ze de deugden van klankbaden. Luisteren naar witte ruis , zelfhypnose, floaten of mindfulness-rituelen – het zijn allemaal technieken om los te laten en tot rust te komen. Maar als we onze ogen vijf minuten sluiten, wanen we ons niet in het paradijs; we denken aan de was die opgehangen moet worden, het avondeten en de rekeningen die betaald moeten worden. Terwijl sommigen genieten van doelloos ronddwalen en ontspannen zodra de afspeellijst met 'golfgeluiden' begint, zijn anderen vrije geesten en verdragen ze rust meer dan dat ze ervan genieten.
Zelfs op onze vrije dagen zijn we druk bezig en vullen we onze agenda's met taken die niet eens urgent zijn. In plaats van in een weiland naar de wolken te kijken of te knuffelen in onze ligstoel, poetsen we de meubels, pottenbakken we in hippe cafés en proberen we de nieuwe infraroodgym in de stad uit. We voelen ons schuldig bij de gedachte alleen al om te ontspannen in een hangmat en naar de vogels te luisteren. De enige keer dat we ongestoord in bed blijven liggen, is wanneer we ziek zijn met koorts van 39°C.
Rust zou niet iets moeten zijn dat je leert met behulp van hashtags. Het hoort aangeboren te zijn. Dat is wat een onderzoek van de Harvard University aantoont. Vroeger bleven jager-verzamelaars in hun kampen en hielden ze zich bezig met "rustige", "fysiek weinig veeleisende" activiteiten, beschrijven de onderzoekers. Het is de moderne maatschappij die rusteloze individuen heeft gevormd. Bovendien weerspiegelt constante activiteit vaak een zenuwstelsel dat vastzit in de "vecht-of-vlucht" -modus.
Rust vinden in een wereld van overproductie is vrijwel onmogelijk.
Wellnessproducten en meditatietechnologieën zijn overal te vinden in de winkels, en herinneren ons voortdurend aan onze tekortkomingen in het nastreven van welzijn. Van innovatieve massageheadsets en trackers die de hartslag in realtime meten tot verbonden etherische olieverspreiders en ademhalingsbanden: talloze gadgets spelen in op deze behoefte aan rust. Toch vergelijkt de maatschappij mensen die naar sereniteit verlangen paradoxaal genoeg met pure luiheid.
In een tijd waarin we ons constant moeten bewijzen en elke kleine prestatie wordt getoond in Instagram Stories, is het moeilijk om plezier te vinden in het bewonderen van de hemel of simpelweg stilzitten aan de rivier. Wanneer we ons nestelen op de kussens op ons terras of wegzakken in de bank, voelen we ons bijna schuldig omdat we niet productief zijn. We hebben de indruk dat we onze vrije tijd "verspillen" of niet verstandig gebruiken. We voelen ons bijna ongemakkelijk bij het idee om niets te doen, om niet " te presteren ".
“We leven onmiskenbaar in een maatschappij waarin we constant de vruchten van ons werk moeten laten zien. Maar als we rusten en herstellen, is er niets om te tonen. Dat lijkt niet te stroken met het idee van prestatieoptimalisatie”, aldus neurowetenschapper Sophie Fluri tegenover Stylist .
In het moderne tijdperk is rust een luxe geworden.
Afgaande op de rustgevende beelden die online circuleren, is ontspanning niet langer beperkt tot een dutje in de buitenlucht en een verfrissende wandeling. Waar het vroeger voldoende was om simpelweg uit het raam te kijken, naar de wind te luisteren die door de bomen ruist, of je ogen te sluiten om weer in contact te komen met jezelf en je gedachten te resetten, is het tegenwoordig veel geavanceerder. Zelfs rust is een teken van kracht geworden.
Gongbaden, spirituele retraites in afgelegen, luxueuze gebouwen, peperdure wellnessverblijven met zorgvuldig samengestelde programma's, of zelfs contrasttherapie in vijfsterrenhotels. Rust is, afgaande op de online content, geëvolueerd van een minimalistische bezigheid tot een elitair tijdverdrijf. Maar je hoeft geen fortuin uit te geven om een verjongende pauze te nemen en de rust te ervaren. "Een kleine investering in jezelf laat zien dat je ertoe doet. Kleine gewoontes zijn vaak het gemakkelijkst aan te leren en hebben de grootste impact," aldus de expert.
Als we er uiteindelijk maar niet in slagen om te leren vertragen, komt dat wellicht doordat de maatschappij ons heeft wijsgemaakt dat rust eerder een nederlaag dan een winst is. Studies tonen echter aan dat rust ons innerlijk oplaadt en onze levensduur verlengt.
