Wat als je filmavonden veel zouden onthullen over hoe je de wereld ervaart? Een recente studie suggereert dat je filmvoorkeuren iets kunnen zeggen over de innerlijke werking van je hersenen, vooral als je angstig, gevoelig en sterk verbonden bent met je emoties.
Een Duits onderzoek dat de hersenen nauwkeurig bestudeert.
Dit onderzoek, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Frontiers in Behavioral Neuroscience , werd uitgevoerd door de Martin Luther Universiteit Halle-Wittenberg (MLU). Wetenschappers analyseerden 257 deelnemers met behulp van functionele MRI (fMRI), een techniek waarmee hersenactiviteit in realtime kan worden geobserveerd.
De vrijwilligers kregen gezichten te zien die woede of angst uitdrukten. Tegelijkertijd maten de onderzoekers de activiteit van twee belangrijke hersengebieden: de amygdala, betrokken bij emotieverwerking, en de anterieure cingulate cortex, die verband houdt met emotionele controle. Het doel was om te begrijpen of onze filmvoorkeuren samenhangen met een specifieke manier om sterke emoties te verwerken.
Actie en komedie: een emotionele speeltuin
De resultaten zijn fascinerend. Mensen die van actiefilms houden, vertonen een bijzonder sterke activatie in de twee onderzochte hersengebieden wanneer ze worden geconfronteerd met negatieve prikkels. Met andere woorden, hun hersenen reageren heftig op angst of woede.
Dit profiel komt vaak overeen met angstige, hypersensitieve persoonlijkheden, of mensen die zeer ontvankelijk zijn voor emotionele schommelingen. Deze gevoeligheid is verre van een zwakte, maar duidt juist op een fijn afgestemd zenuwstelsel dat in staat is de nuances en spanningen in de omgeving waar te nemen.
Verrassend genoeg vertonen comedyfans een vergelijkbaar activeringspatroon. Of de emotie nu wordt opgeroepen door de adrenalinekick van een achtervolging of een uitbarsting van lachen, wat ze lijken te zoeken is intensiteit: de spanning, de vaart, de energiestoot.
Voor angstige mensen kunnen deze films een vorm van gecontroleerde catharsis bieden: je ervaart intense emotionele pieken, maar binnen een veilig, comfortabel en voorspelbaar kader. Je bank wordt een veilige zone voor emotionele zelfontplooiing.
Thrillers en documentaires: de keuze van de afstand
Omgekeerd vertonen mensen die de voorkeur geven aan thrillers, misdaadfilms of documentaires een gematigdere hersenreactie op negatieve prikkels. Hun hersenen lijken intense emoties effectiever te filteren, waardoor overbelasting wordt voorkomen.
Deze personen, vaak omschreven als kalm, beheerst of analytisch, geven de voorkeur aan meer afstandelijke verhalen. Zelfs in gespannen situaties stelt de verhalende aanpak hen in staat een zekere mate van intellectuele controle over de situatie te behouden.
Zoals psychologe Esther Zwiky samenvat, kiezen mensen genres die hun hersenen stimuleren op een manier die het beste aansluit bij hun innerlijke belevingswereld. Je kiest je films dus niet willekeurig: je kiest die films die het meest resoneren met je emotionele gesteldheid.
Routes naar therapie
Deze ontdekkingen openen interessante perspectieven op therapeutisch gebied. Voor angstige mensen zouden actiefilms kunnen dienen als een emotionele uitlaatklep. Ze zouden natuurlijke overgevoeligheid kunnen kanaliseren in gecontroleerde, bijna opwindende, adrenalinekicks.
Omgekeerd kunnen thrillers een trainingstool zijn om de stresstolerantie te versterken, met name voor meer serene persoonlijkheden die hun veerkracht willen ontwikkelen in het licht van onverwachte gebeurtenissen. Het gaat er niet om je smaak rigide te labelen, maar om te erkennen dat de manier waarop je op een verhaal reageert, je innerlijke rijkdom weerspiegelt. Angstig zijn betekent vaak dat je zeer ontvankelijk, intuïtief en verbonden bent. Kalm zijn betekent dat je weet hoe je afstand kunt nemen, analyseren en je emoties kunt beheersen.
Uiteindelijk is je favoriete genre misschien niet zomaar vermaak. Het zou heel goed een weerspiegeling kunnen zijn van je emotionele gesteldheid.
