Het is een foto die viraal is gegaan. Hij is meer dan een miljoen keer bekeken en illustreert perfect de kracht van deze sport, die vaak wordt onderschat of gereduceerd tot louter gebaren. Een cheerleader, die ooit als rechter guard in het midden van het veld stond, draait zijn partner met een verbazingwekkende souplesse rond. Samen voeren ze de meest technische cheerleadingbewegingen uit. En de base, Brandon Gray, bewijst niet alleen dat hij de genderbalans in dit overwegend vrouwelijke team herstelt, maar ook dat een sixpack niet essentieel is om de pirouettes van zijn teamgenoten op te vangen.
Een body-positive performance die viraal ging.
Deze video is viraal gegaan en heeft een golf van applaus teweeggebracht. Een cheerleader genaamd Brandon Gray laat zijn partner, Ashlyn Pinner, door de lucht vliegen alsof ze bijna niets weegt. Hij tilt haar met één hand op, als een menselijke springplank, en laat haar ronddraaien op zijn handpalm, net als de ballerina's in een muziekdoos. Een ware krachtpatser, hij mist de gespierde armen die vaak met cheerleaders worden geassocieerd, en dat is precies wat hem een daverend aantal likes heeft opgeleverd. Deze performance, een krachtige campagne voor diversiteit , is zowel een esthetische als een fysieke prestatie.
Van de ene op de andere dag verruilde het duo, dat normaal gesproken deze spectaculaire stunts uitvoert voor studenten aan de Universiteit van Zuid-Florida, de beslotenheid van het studentenleven voor een internetsucces. Op sociale media, dat hun podium is geworden, zijn gebruikers vol lof. "Je kunt zien dat de meisjes zich veilig bij hem voelen," zegt een van hen. "Hij laat dit moeilijke werk er zo makkelijk uitzien! Je moet ongelooflijk sterk zijn om dat te kunnen," voegt een ander eraan toe.
In de collectieve verbeelding is cheerleading een hobby van de middelbare school, een activiteit voor "populaire meiden". Het is echter meer dan alleen een visuele attractie of een bijkomstigheid; het is een ware symfonie van lichamen. Het is een sport die flexibiliteit, wendbaarheid, kracht en explosiviteit vereist. Zoals Brandon Gray laat zien, hoef je geen gespierde biceps, een sixpack of een perfect gevormd lichaam te hebben om met je partner te draaien. Deze cheerleader, die in de Verenigde Staten wordt omschreven als de "ster van de campus" (een eretitel), is met zijn imposante gestalte ook een stralend voorbeeld van inclusiviteit in een sport die nog steeds vasthoudt aan een ideaal van " mannelijkheid ".
Bekijk dit bericht op Instagram
Een belangrijke herinnering: gewicht staat niet gelijk aan talent.
Voordat de 23-jarige Brandon Gray zich bij het cheerleadingteam voegde en met de pompons zwaaide, was hij al een ware krachtpatser op het rugbyveld, waar hij improvisatieroutines uitvoerde. Nu zet hij zijn spieren in voor het cheerleadingteam van zijn school. Hij doet mee aan lokale wedstrijden zoals de Sunshine Stunt Battle. Het was op dit podium dat zijn succes begon.
Zijn lichaamsbouw en fysiek hadden een struikelblok kunnen zijn, vooral in deze kunstvorm die draait om uiterlijk en het ideaal van de slanke man nastreeft. Hij heeft echter ruimschoots bewezen wat hij waard is. Hij voert in zijn eentje acrobatische bewegingen uit die normaal gesproken meerdere armen vereisen en doorgaans in groepsverband worden gedaan. Hij is de belichaming van de uitdrukking "stille kracht". Je hoeft hem alleen maar in actie te zien om dat te begrijpen. Deze buitengewone cheerleader wekt de illusie van eenvoudige bewegingen, terwijl deze bewegingen in werkelijkheid urenlange training vergen.
Hij voert de achterwaartse en dubbele salto van zijn partner moeiteloos uit. Nog adembenemender is dat hij onverstoorbaar blijft, zelfs met een vrouw van zo'n 50 kilo op zijn vingertoppen. Deze cheerleader, een afstammeling van Thor of Thanos, bezit een kracht die fitnessliefhebbers zelfs met gewichtheffen niet kunnen evenaren.
Het trotseren van de schoonheidsidealen die met deze sport geassocieerd worden.
Deze sport vereist flexibiliteit, maar de mentale kracht die nodig is voor discipline is allesbehalve gering. Bij cheerleading hebben de mannen vaak een vergelijkbaar postuur als de vrouwen, die praktisch identiek zijn, met als enige verschil de haarkleur. Deze heren, die vaak worden ingezet om de cheerleaders langer te laten lijken en hun prestaties te verbeteren, hebben geen grammetje vet, zelfs geen klein vetrolletje dat onder hun bedrukte t-shirts uitsteekt. Fysieke eigenschappen lijken soms belangrijker te zijn dan talent, alsof gespierde lichamen nodig zijn om kracht te rechtvaardigen.
Deze cheerleader is misschien wat zwaarder dan gemiddeld, maar hij bezit onmiskenbaar een bovenmenselijke kracht. Zijn lichaam ziet er weliswaar zacht uit, maar vanbinnen is het net gewapend beton. Zijn spieren zitten ingekapseld in vlees, maar hij is in staat tot prestaties die vijf Ken-poppen met moeite kunnen evenaren. En dat is waardevol voor ons, omdat we overgewicht nog steeds associëren met slordigheid of een zittende levensstijl.
Deze cheerleader, die veel sympathie opwekt en een menselijk tintje aan de sport geeft, is onbedoeld een symbool van verandering geworden. Hij tart de schoonheidsidealen met een aangeboren gratie. Hij is een voorbeeld voor iedereen die zich ooit "te dik" voelde om aan sport te doen. De moraal van het verhaal: een maatje meer hebben is een enorm voordeel.
