Kate Stanforth (@katestanforth) bewijst dat dromen kunnen evolueren zonder ooit te verdwijnen. Op slechts 14-jarige leeftijd werd een professionele carrière als ballerina door een chronische ziekte abrupt beëindigd. Ze vond echter een nieuwe manier om haar passie levend te houden en de grenzen van de dans te verleggen.
Een jeugd gekenmerkt door een passie voor ballet.
Voor Kate Stanforth is dans altijd een centraal thema geweest. Ze ontdekte ballet op tweejarige leeftijd en al snel groeide deze passie uit tot haar levenswerk. Op achtjarige leeftijd begon ze aan een pre-professionele opleiding met een duidelijk doel voor ogen: ballerina worden. Meer dan tien jaar lang trainde ze intensief en bouwde ze haar toekomst op rond het podium. Grote Britse gezelschappen zoals het Royal Ballet en Rambert behoorden tot de doelen die ze voor ogen had. Haar droom leek vorm te krijgen, gevoed door jaren van hard werken, discipline en vastberadenheid.
Een chronische ziekte die de loop van zijn verhaal verandert.
Op veertienjarige leeftijd, net toen ze haar doel bijna had bereikt, nam haar leven een dramatische wending. Kate Stanforth ontwikkelde de eerste symptomen van myalgische encefalomyelitis (ME), ook wel bekend als chronisch vermoeidheidssyndroom. Deze complexe neurologische aandoening veroorzaakt diepe en aanhoudende uitputting, evenals talrijke symptomen die de dagelijkse activiteiten ernstig kunnen beperken.
Voor de jonge danseres was de consequentie moeilijk te accepteren: ze moest stoppen met ballet. Aanvankelijk leek deze onderbreking tijdelijk. Na verloop van tijd begreep Kate Stanforth (@katestanforth) dat haar carrière als professionele ballerina, zoals ze die voor ogen had, niet op dezelfde manier kon worden hervat.
Een droom opgeven om jezelf opnieuw uit te vinden.
Kate maakte jarenlang een periode van persoonlijke wederopbouw door. Dansen, dat altijd een bron van vreugde en voldoening was geweest, werd ook een pijnlijk onderwerp. Ze legt uit dat ze er lange tijd moeilijk over kon praten, omdat het verlies van dit deel van haar identiteit zo zwaar te verduren was. Na verloop van tijd stabiliseerde haar gezondheid echter. In plaats van ballet volledig achter zich te laten, koos ze ervoor om deze wereld op een andere manier te herontdekken.
Er opende zich een nieuw pad voor haar: haar kennis doorgeven door danslerares te worden. Deze stap stelde haar in staat om opnieuw contact te maken met haar kunst en tegelijkertijd een andere relatie te smeden met de discipline die haar hele leven had gevormd. Dansen was niet langer slechts een doel om na te streven, maar een ruimte voor expressie, delen en persoonlijke groei.
Een nieuwe manier om te dansen en denkwijzen te veranderen.
Haar reis nam een nieuwe wending toen ze rolstoeldans ontdekte. Deze benadering stelde haar in staat om beweging verder te verkennen en een meer inclusief ballet te ontwikkelen, waarin ieder lichaam zijn of haar plek kan vinden. Kate Stanforth (@katestanforth), inmiddels gediplomeerd balletlerares, werkt samen met toonaangevende artistieke instellingen, waaronder Matthew Bourne's New Adventures, het Royal Ballet en de Rambert Dance Company.
Ze werkt ook mee aan diverse mode- en televisieprojecten, waaronder samenwerkingen voor London Fashion Week en producties die worden uitgezonden door de BBC, ITV en Channel 4. Haar carrière laat zien dat dans niet beperkt is tot een perfect figuur of een perfecte uitvoering. Het kan ook gaan om creativiteit, aanpassingsvermogen en zelfvertrouwen.
Bekijk dit bericht op Instagram
Pleiten voor een meer inclusieve dans
Ondanks haar ervaring ziet Kate Stanforth nog steeds obstakels voor artiesten met een beperking, met name in het klassieke ballet. Ze is van mening dat dansers met een beperking vaak harder hun waarde moeten bewijzen om als echte artiesten te worden beschouwd.
Voor Kate Stanforth (@katestanforth) betekent toegankelijkheid niet dat artistieke excellentie wordt verminderd. Integendeel, het kan de discipline juist verrijken door nieuwe perspectieven te bieden. Daarom pleit ze voor toegankelijkere opleidingsprogramma's, een betere vertegenwoordiging van dansers met een beperking en gelijke kansen binnen professionele gezelschappen.
Zelfs na alle tegenslagen die ze heeft meegemaakt, is de ambitie van Kate Stanforth onverminderd groot: ooit terugkeren naar het theaterpodium om professioneel ballet te dansen. Haar verhaal laat ons zien dat dromen niet per se verdwijnen als het leven je voor een onverwachte wending stelt. Ze kunnen van vorm veranderen, een nieuwe richting inslaan en er zelfs sterker door worden.
