Jonge jongens lijken steeds vaker blootgesteld te worden aan antifeministische ideeën, een fenomeen dat onderzoekers en instellingen zorgen baart. Masculinistische retoriek, die wijdverspreid is op sociale media, beïnvloedt hun kijk op genderverhoudingen en verandert soms de sfeer op school en in het gezin.
Een zorgwekkende toename van seksisme onder jonge mannen.
In januari 2026 publiceerde de Hoge Raad voor Gendergelijkheid (HCE) zijn jaarverslag over de stand van zaken rond seksisme in Frankrijk. De cijfers zijn opvallend: 23% van de mannen tussen 15 en 24 jaar en 31% van de mannen tussen 25 en 34 jaar geloven dat het momenteel een nadeel is om man te zijn. Deze perceptie staat in schril contrast met die van jonge vrouwen en benadrukt een groeiende genderkloof op het gebied van gelijkheid.
Francis Dupuis-Déri, een Frans-Canadese politicoloog en auteur van "The Crisis of Masculinity: Autopsy of a Tenacious Myth", bevestigt deze trend . In een interview met Le Monde stelt hij dat "jongens vrouwenhaters zijn dan een paar jaar geleden" en dat het vaak hun moeders en zussen zijn die daar als eersten de gevolgen van ondervinden. Volgens hem draagt de verspreiding van masculinistische retoriek aanzienlijk bij aan deze ontwikkeling.
Masculinisme, een online ideologie
Masculinisme presenteert mannen als slachtoffers van feministische vooruitgang en de strijd voor gelijkheid. Op bepaalde videoplatformen en sociale media spreekt deze retoriek tieners aan die op zoek zijn naar identiteitskenmerken, soms zelfs binnen progressieve gezinnen. De ideologie bevordert een zogenaamde 'crisis van mannelijkheid' en beschuldigt het feminisme ervan mannen te benadelen, of het nu op school, op het werk of binnen het rechtssysteem is. Deze boodschappen zijn vaak bedoeld om een gevoel van onrechtvaardigheid of statusverlies op te wekken en de polarisatie tussen meisjes en jongens te versterken.
Impact op school en binnen gezinnen
De invloed van deze discoursen is merkbaar op scholen. Volgens een onderzoek dat door Francis Dupuis-Déri wordt aangehaald, constateren veel leraren een toename van seksistische of antifeministische opmerkingen in de klas. Sommige tieners betwisten openlijk lessen over gendergelijkheid en gaan zelfs zo ver dat ze beweren dat "het normaal is dat vrouwen minder rechten hebben" of dat feministen "de dienst uitmaken".
Binnen gezinnen zorgt deze toename van antifeminisme ook voor spanningen, waarbij moeders en zussen in de voorhoede van deze opvattingen komen te staan. Deze conflicten laten zien hoe sterk online verspreide ideeën het dagelijks leven en interpersoonlijke relaties kunnen beïnvloeden.
Een generatiepolarisatie
Paradoxaal genoeg merkt Francis Dupuis-Déri op dat "jonge meisjes op deze toename van masculinistische retoriek reageren door zich eerder dan voorheen als feminist te identificeren, soms al op de middelbare school." Dit fenomeen versterkt de genderpolarisatie en transformeert de relatie tot seksisme in een echt maatschappelijk en educatief probleem.
Deze duale dynamiek – masculisme onder sommige tieners en feministische zelfbevestiging onder jonge vrouwen – laat zien dat het debat over gelijkheid noch statisch noch marginaal is. Het is een gestructureerd fenomeen, gevoed door sociale netwerken en hedendaagse maatschappelijke debatten.
Het belang van onderwijs en dialoog
In het licht van deze situatie benadrukken experts de noodzaak van mediawijsheidsonderwijs, open dialoog binnen gezinnen en gedegen onderwijs over gendergelijkheid. Inzicht in de mechanismen achter deze discoursen stelt ons in staat jongeren te ondersteunen bij de ontwikkeling van hun eigen waarden en de verspreiding van seksistische stereotypen tegen te gaan.
De vroege opkomst van feministische tieners laat ook zien dat mobilisatie positief kan zijn. Door bewustwording, educatie en luisteren te combineren, is het mogelijk polarisatie te verminderen en respectvolle relaties tussen jongens en meisjes te bevorderen.
Uiteindelijk is de opkomst van masculiene retoriek onder tieners niet zomaar een "generatieprobleem". Het onthult dieperliggende kwesties die te maken hebben met identiteit, sociale media en de perceptie van gelijkheid. Deze constatering vraagt daarom om onderwijs voor gelijkheid centraal te stellen in het school- en gezinsbeleid. Voorbij statistieken en controverses staat de kwaliteit van de interacties tussen meisjes en jongens op het spel. Door dialoog, begrip en kritisch denken te bevorderen, is het mogelijk om een zorgwekkend fenomeen om te zetten in een kans voor leren en maatschappelijke vooruitgang.
