Journaliste Vanessa Le Moigne heeft onlangs aangekondigd dat ze stopt met haar voetbalverslaggeving na een golf van hevige cyberpesten. De oorzaak? Een vraag die ze stelde aan de Senegalese doelman Édouard Mendy na de bijzonder spannende finale van de Africa Cup of Nations (AFCON) 2025. Haar vertrek, zowel ontroerend als symbolisch, heeft het debat over online haat en de behandeling van vrouwelijke sportjournalisten opnieuw aangewakkerd.
Een controversiële vraag, een online storm.
Het begon allemaal met een gesprek na de wedstrijd. Aan het einde van de AFCON-finale, die ontsierd werd door incidenten op de tribune en op het veld, ondervroeg Vanessa Le Moigne Édouard Mendy over de penalty die hij tegen Marokko had gestopt. "Is er op geen enkel moment een afspraak geweest tussen de twee teams?", vroeg ze hem, verwijzend naar geruchten over een mogelijk compromis.
De opmerking, gemaakt in een context van extreme spanning, werd onmiddellijk uit zijn context gerukt en massaal gedeeld op sociale media. Binnen enkele uren werd journaliste Vanessa Le Moigne het doelwit van een stortvloed aan beledigingen, spot en zelfs bedreigingen. Een golf van online haat die onverminderd doorzette, zelfs na haar publieke verklaring.
De impact van cyberpesten via de media
In een reeks Instagram Stories deelde Vanessa Le Moigne haar uitputting en haar besluit om na dit seizoen te stoppen met voetbal. "Bedankt voetbal voor de ontmoetingen... Maar tot ziens. Jullie zullen me niet meer steunen," schreef ze, waarmee ze haar vermoeidheid uitte over een vaak meedogenloze omgeving. Ze verduidelijkte dat ze ten tijde van het interview niet wist of de twee stewards die bij de confrontaties gewond waren geraakt, nog in leven waren: "Ik had het niet over voetbal, maar over een dramatische sfeer." Ze hekelde ook het gebrek aan steun dat ze van haar collega's kreeg en benadrukte hoe kwetsbaar journalisten zijn voor online haatcampagnes.
Bekijk dit bericht op Instagram
Er klinken stemmen die haar verdedigen.
Terwijl journaliste Vanessa Le Moigne te maken kreeg met een golf van online aanvallen, betuigden verschillende collega's haar hun steun. Margot Dumont (Canal+) herinnerde iedereen op Twitter eraan dat het weliswaar acceptabel is om "het oneens te zijn over een kwestie", maar dat geen enkele onenigheid dergelijk geweld rechtvaardigt.
Het geval van Vanessa Le Moigne is helaas slechts het meest recente voorbeeld in een lange reeks van vrouwelijke sportprofessionals – commentatoren, presentatrices en verslaggeefsters – die regelmatig het doelwit zijn van seksisme en aanvallen op sociale media. Volgens diverse studies lopen vrouwelijke journalisten drie keer meer risico om slachtoffer te worden van cyberpesten dan hun mannelijke collega's. Vandaag de dag, in 2026, zwijgen vrouwen niet langer, hoeven ze zich niet langer te verontschuldigen voor hun bestaan: ze hebben net zoveel recht als ieder ander om hun plaats in de publieke ruimte in te nemen.
Een beslissing die vragen oproept in de sportwereld en de media.
Door het einde van haar carrière als voetbalverslaggever aan te kondigen, legt Vanessa Le Moigne een diepgeworteld probleem binnen de sportjournalistiek bloot: de groeiende verwarring tussen kritiek en haat, debat en persoonlijke aanvallen. Nu sportbonden en media steeds actiever worden in de strijd tegen cyberpesten, illustreert deze zaak de noodzaak van effectievere beschermingsmechanismen voor professionals die online geweld ondervinden.
Uiteindelijk gaat de affaire rond Vanessa Le Moigne verder dan een simpele controverse na een wedstrijd: ze onthult de kwetsbaarheid van het publieke debat in het tijdperk van sociale media en de brutaliteit van online reacties op vrouwelijke journalisten. Haar vertrek uit de voetbalwereld dient als een waarschuwing: zonder respect en digitale moderatie wordt de vrijheid van informatie voortdurend bedreigd.
