Vrouwen worden vaak beschuldigd van overmatig geld uitgeven. Maar als ze aan het einde van de maand met schulden zitten, komt dat niet door impulsieve aankopen tijdens het winkelen, maar door hun geslacht en de bijbehorende normen. Ze worden geconfronteerd met de zogenaamde "roze belasting", die de prijzen van producten die specifiek voor vrouwen bedoeld zijn opdrijft, waardoor ze constant in hun portemonnee moeten tasten. Vrouw zijn is een echte financiële last.
De roze belasting, een stille vorm van discriminatie.
Volgens achterhaalde stereotypen zijn vrouwen niet geschikt om de financiën te beheren. Ze verkwisten hun geld aan frivole dingen en geven roekeloos uit. Als je deze seksistische clichés gelooft, trekken ze hun creditcards tot het maximum uit bij elke winkel die ze tegenkomen en kunnen ze zich niet aan een budget houden. Het is immers een bekend feit dat vrouwen niet goed zijn in wiskunde. In werkelijkheid maken deze vrouwen echter helemaal geen misbruik van hun bankrekeningen.
Als ze soms op het punt staan ontmaskerd te worden, is dat niet omdat ze hun geld hebben uitgegeven aan een paar designerhakken of een nieuwe handtas. Het is vooral omdat ze te maken hebben met flagrante economische discriminatie. Ze zijn slachtoffers van de 'roze belasting ', die hen dwingt meer te betalen voor een knipbeurt of een shampoo met een gendergerichte verpakking die lang, zijdezacht haar belooft.
Als gevolg van deze belasting, die op zichzelf al ongelijkheid illustreert, betalen vrouwen meer dan mannen voor vergelijkbare diensten of producten. Een scheermes, simpelweg omdat het een verfijnder ontwerp en een Barbie-achtige kleur heeft, kost enkele centen meer dan een scheermes met een afbeelding van een man op de achtergrond. Ook stomerijkosten zijn lager voor vrouwen, net als kappersbezoeken, waarvan de prijs kan verdubbelen afhankelijk van het geslacht. Zij moeten de rekening betalen voor deze maatschappelijke voorschriften en ontvangen 21,8% minder dan hun mannelijke collega's.
De kosten van de regels zijn onbetaalbaar.
Hoewel de meeste vormen van anticonceptie worden vergoed door de verzekering, vormen menstruatieproducten een aanzienlijke kostenpost voor vrouwen. Ze worden vaak als een luxe beschouwd, vooral voor vrouwen die op zoek zijn naar hoogwaardige, huidvriendelijke opties. Ze moeten een hoge prijs betalen voor een biologische realiteit waar ze niet voor hebben gekozen. Schattingen wijzen uit dat menstruatie € 675 per jaar kost, wat neerkomt op € 23.500 over een heel leven. Met dat geld zouden ze een nieuwe auto kunnen kopen, hun hypotheek kunnen aflossen of zelfs hun droom om een eigen bedrijf te starten kunnen verwezenlijken.
Verschillende organisaties zetten zich in om gratis maandverband te verstrekken, net zoals anderen dat met maaltijden doen, waarmee ze een vermeend 'privilege' benadrukken. En dan hebben we het nog niet eens over alle 'extra's' die met menstruatie gepaard gaan – de extra kosten voor het beheersen van de symptomen. Warmwaterkruiken, dekens, pleisters... geen van deze accessoires wordt vergoed door de zorgverzekering.
Bekijk dit bericht op Instagram
Beveiligingsgerelateerde kosten
's Avonds uitgaan is een aanslag op je budget, en niet alleen omdat vrouwen eindeloze cocktails of hapjes bestellen, maar vooral omdat ze overwegend voor een taxi kiezen in plaats van het openbaar vervoer, zelfs met een maandabonnement. En nee, het is geen "prinsessengril", zoals sommige mannen beweren. Ze komen liever veilig thuis door een privéchauffeur te nemen dan hun leven te riskeren in het gratis openbaar vervoer. Aangezien een taxirit in grote steden gemiddeld zo'n dertig euro kost, is dat zeker een flinke aanslag op hun bankrekening.
Vrouwen, die te maken hebben met een vijandige stedelijke omgeving, vestigen zich ook in veilige buurten waar de huur aanzienlijk hoger ligt dan gemiddeld. Velen investeren in zelfverdedigingslessen, niet voor hun plezier, maar uit voorzorg, om zich tegen gevaar te beschermen. Om dezelfde reden geven ze meer geld uit aan pepperspray dan aan dure parfums en investeren ze niet in lippenstift, maar in waarschuwingsfluitjes en scherpe sleutelhangers.
De straf van het moederschap
In de professionele wereld zijn mannen de "koningen". Met meer erkenning en carrièremogelijkheden genieten deze heren van een onberispelijke loopbaan, terwijl vrouwen op de rand van uitsluiting staan. Wanneer ze zwanger worden, is het alsof ze "terug bij af" zijn. Volgens het Franse Nationale Instituut voor Demografische Studies (INED) kan de geboorte van hun eerste kind ertoe leiden dat vrouwen op de lange termijn 30% van hun inkomen verliezen.
Als je de 'roze belasting', menstruatiekosten, veiligheidskosten en de boetes voor moederschap bij elkaar optelt, is de conclusie duidelijk: vrouw zijn is duur. En we hebben het niet over frivole aankopen of onnodige uitgaven, maar over kosten die worden opgelegd door de maatschappij en door onzichtbare, maar hardnekkige gendernormen.
Zou ware luxe voor vrouwen niet de mogelijkheid zijn om te leven zonder deze opgelegde lasten? Een rechtvaardigere samenleving zou moeten beginnen met het erkennen van deze onzichtbare kosten en het verminderen van deze dagelijkse druk. Want achter elke uitgegeven cent schuilt minder financiële vrijheid, minder autonomie en een constante herinnering aan de aanhoudende ongelijkheid.
