Je plaatst een foto, je lacht, en plotseling is die afbeelding verdwenen. Al enkele weken is sociale media – en met name X (voorheen Twitter) – het toneel voor een collectieve protestgolf. Vrouwen, zowel bekenden als anoniemen, vertellen over een huiveringwekkende ervaring: hun openbare foto's worden door AI gebruikt om intieme beelden te genereren waar ze nooit toestemming voor hebben gegeven.
Intieme deepfakes, gemaakt met slechts een paar klikken.
Het mechanisme is even simpel als angstaanjagend. Van een selfie, een professioneel portret of een doodgewone vakantiefoto, AI-tools die voor het grote publiek toegankelijk zijn, produceren beelden waarop het lichaam kunstmatig wordt ontkleed. De gezichten zijn vaak herkenbaar, de verhoudingen realistisch, het resultaat verontrustend. Het geheel wekt de illusie van "geloofwaardige" naaktheid, terwijl het in werkelijkheid volledig gefabriceerd is.
De doelwitten zijn talrijk: zeer zichtbare influencers, journalisten, contentmakers, maar ook vrouwen zonder noemenswaardige media-aandacht. Met andere woorden, geen enkele online aanwezigheid is "te klein" om erdoor getroffen te worden. De rode draad? Echte, diverse, normale lichamen die onbewust het onderwerp worden van digitale fantasieën.
Bekijk dit bericht op Instagram
Wanneer geweld tot een minimum wordt beperkt
Geconfronteerd met deze beschuldigingen reageren sommige mannen schokkend onverschillig: "Je plaatst foto's, dus je moet de verantwoordelijkheid nemen." Deze gevaarlijke redenering keert de verantwoordelijkheid om. Het publiceren van een afbeelding heeft nooit betekend dat je afstand doet van je toestemming, waardigheid of controle over je eigen lichaam – of dat nu slank, rond, gespierd, getekend door het leven of gewoon menselijk is.
Deze retoriek draagt bij aan een cultuur waarin schending wordt vergoelijkt, zelfs gerechtvaardigd. Vrouwen vragen niet om onzichtbaarheid; ze eisen respect. Ze herinneren ons eraan dat ieder lichaam respect verdient, of het nu zichtbaar is of niet, en dat technologie geen extra recht op uitbuiting creëert.
"Valse" afbeeldingen hebben zeer reële gevolgen.
Het probleem houdt niet op bij het scherm. Veel mensen kunnen een door AI gegenereerde afbeelding niet onderscheiden van een echte foto. Eenmaal gedeeld, kunnen deze creaties de volgende gevolgen hebben:
- Ernstige schendingen van de privacy: intimidatie, chantage, ongecontroleerde massale verspreiding.
- Professionele gevolgen: twijfel aan de geloofwaardigheid, reputatieschade, met name in nog zeer gestandaardiseerde omgevingen.
- Diepgaand psychisch lijden: angst, onterechte schaamte, verlies van zelfvertrouwen, gevoel van hulpeloosheid.
Het meest wrede? Jezelf moeten verantwoorden voor iets wat je nooit hebt gedaan. Steeds maar weer zeggen: "Dat ben ik niet op die foto," wetende dat sommigen er nog steeds aan zullen twijfelen.
Platformen en wetgeving lopen achter.
Socialemediaplatforms hebben moeite om deze content effectief te modereren. Rapporteren is tijdrovend, verwijderingen gebeuren inconsistent en detectietools raken vaak overbelast door de snelheid waarmee het zich verspreidt. Juridisch gezien dekken wetten over smaad of portretrecht deze nieuwe toepassingen van AI niet altijd, waardoor slachtoffers in een frustrerende situatie terechtkomen. Toch is de kwestie duidelijk: het beschermen van digitale integriteit, net zoals we fysieke integriteit beschermen. Een lichaam, zelfs een kunstmatig gerepresenteerd lichaam, blijft verbonden met een echt persoon.
Neem de controle terug en verander je perspectief.
Dit schandaal legt vooral een ethische noodzaak bloot. Zonder waarborgen versterkt AI bestaand geweld. Vrouwen zouden zich niet hoeven te verstoppen, zichzelf te censureren of uit de openbare ruimte te verdwijnen om veilig te zijn.
De boodschap is simpel maar krachtig: je lichaam is legitiem, prachtig in zijn diversiteit, en het behoort jou toe. Technologie moet zich aanpassen aan respect voor de mensheid, nooit andersom. En het is tijd dat deze waarheid de norm wordt, online en overal elders.
