Wat een feestelijke avond had moeten worden, veranderde in een nachtmerrie voor een jonge vrouw die een concert van de Puerto Ricaanse rapper en zanger Bad Bunny bijwoonde. Haar verhaal, dat ze onlangs op sociale media deelde, heeft tot ver buiten de concertzaal een schokgolf veroorzaakt. Spot, opmerkingen over haar uiterlijk, verbale intimidatie: dit gewelddadige gedrag roept vragen op over de kloof tussen de waarden die Bad Bunny uitdraagt en de houding van sommige bezoekers.
Een avond verpest door beledigingen.
De jonge vrouw, Angelina Carlisle, vertelt hoe ze op 17 januari 2026 door verschillende mannen in de menigte werd aangevallen vanwege haar uiterlijk. Een van hen zou een kwetsende opmerking hebben gemaakt: "Mensen zoals jij zouden het dubbele moeten betalen", wat tot gelach bij haar vrienden en verbijstering bij verschillende omstanders leidde. Dit moment van vernedering, dat plaatsvond in een omgeving die juist inclusief zou moeten zijn, had een diepe impact op het slachtoffer. Angelina Carlisle had op sociale media haar enthousiasme geuit over het concert van Bad Bunny – een verwachting die abrupt werd verstoord door een zinloze aanval die uitsluitend gebaseerd was op haar uiterlijk.
Bekijk dit bericht op Instagram
De video gaat viraal en een golf van solidariteit ontstaat.
Kort na het incident deelde Angelina haar ervaring op Instagram en TikTok. Het aantal views schoot omhoog en bereikte binnen enkele uren miljoenen. De verontwaardigde reacties volgden snel: anonieme gebruikers, contentmakers en body positivity-activisten veroordeelden het discriminerende gedrag, dat volgens hen niet thuishoorde op zo'n evenement.
Een van de terugkerende zinnen in de reacties was: "Niemand zou dit hoeven doorstaan, vooral niet op een plek die zogenaamd veilig en feestelijk is." Andere internetgebruikers wezen op Bad Bunny's streven naar zelfacceptatie en spraken hun verbazing uit dat dergelijke opvattingen nog steeds onder zijn publiek konden bestaan.
Ondanks een paar zeldzame opmerkingen die de ernst van de situatie in twijfel trekken, heeft de enorme steun voor Angelina haar verheven tot symbool van een breder probleem: de normalisering van fatfobische opmerkingen en oordelen over vrouwenlichamen in de openbare ruimte.
Een dissonantie met het inclusieve imago van Bad Bunny.
De Puerto Ricaanse zanger Bad Bunny heeft zijn imago al jarenlang opgebouwd rond diversiteit, het verwerpen van gendernormen en het vieren van niet-conforme lichamen. Hij is een van de weinige mannelijke artiesten in de mainstream die een queer esthetiek omarmt, opkomt voor LGBTQIA+-rechten en in jurken op tijdschriftcovers verschijnt.
Deze aanval, die plaatsvond tijdens een van zijn concerten, legt een schril contrast bloot tussen zijn boodschappen en het gedrag van een deel van zijn publiek. Het roept een bredere vraag op: hoe kunnen we veiligheid en echte inclusiviteit garanderen bij grootschalige culturele evenementen?
Een gezamenlijke uitdaging: feestelijke ruimtes heroverwegen.
De zaak van Angelina Carlisle gaat verder dan haar persoonlijke ervaring. Het belicht een realiteit die veel vrouwen ervaren: de noodzaak om hun bestaan in de openbare ruimte te rechtvaardigen, de last van blikken en opmerkingen te dragen, zelfs op plekken die juist gastvrij zouden moeten zijn.
Dit is niet de eerste keer dat Bad Bunny-concerten in opspraak raken, maar dit specifieke geval, zo zichtbaar en symbolisch, zou wel eens een mijlpaal kunnen zijn. Het wakkert het debat over de verantwoordelijkheid van het publiek en het belang van het creëren van een werkelijk respectvolle omgeving aan, in lijn met de waarden die de artiesten zelf hooghouden.
Een geval dat symptomatisch is voor een bredere problematiek.
Het verhaal van Angelina staat niet op zichzelf. Het is onderdeel van een bredere strijd voor de erkenning en het respect voor alle lichamen en alle identiteiten. Wat er op 17 januari gebeurde, roept vragen op: waarom vinden zoveel mensen het nog steeds legitiem om anderen in het openbaar te beoordelen of te kleineren? En wat is er nodig om ervoor te zorgen dat de stemmen van slachtoffers niet langer in twijfel worden getrokken, maar gehoord en dat er actie op wordt ondernomen?
Kortom, concerten, festivals, clubs en feestlocaties moeten terugkeren naar wat ze beloven te zijn: plekken van vrijheid, vreugde en gelijkheid. De verontwaardiging die deze getuigenis teweegbracht, laat zien dat een groot deel van het publiek zich hiervan bewust is. Het valt nog te bezien of dit bewustzijn zich ook in daden zal omzetten.
