In een tijdperk van alomtegenwoordige filters en zorgvuldig geënsceneerde foto's kan een simpele foto een krachtig statement worden. Door een natuurlijke foto van zichzelf op het strand te plaatsen, ontketende model Lexi Emeni Plakourakis een golf van reacties. Zonder retoucheerwerk of enscenering koos ze voor authenticiteit – en dat liet niemand onberoerd.
Een simpele foto, een krachtige boodschap.
Op Instagram poseert Lexi Emeni Plakourakis in strandkleding, met haar buik zichtbaar, inclusief alle rondingen. Geen strategische poses om "het silhouet te verzachten", geen zorgvuldig gekozen hoeken om aan de heersende normen te voldoen. Gewoon een echt, levendig lichaam, stralend in het zonlicht. Deze ogenschijnlijk eenvoudige keuze contrasteert sterk met de codes die vaak op sociale media te zien zijn. Daar zijn de beelden vaak ontworpen om "flatteus" te zijn, bewerkt en gecontroleerd. Hier is daar niets van te merken. Het model toont haar rondingen volledig en laat een natuurlijk lichaam zien, precies zoals het in het echt is.
In het onderschrift richt ze zich tot haar volgers: "Hoeveel foto's blijven er in jullie galerij staan omdat jullie te kritisch op jezelf zijn? Hoeveel outfits durven jullie niet te dragen uit angst dat ze niet staan?" Ze geeft toe zelf ook in deze valkuil te zijn getrapt. Vervolgens doet ze een duidelijke oproep: "Deel de foto, draag de jurk, wees zelfverzekerd."
Bekijk dit bericht op Instagram
Stop met de constante zelfkritiek.
Haar boodschap raakt een gevoelige snaar: censuur op het gebied van lichaamsbeeld. Misschien heb je al eens een foto verwijderd vanwege een plooi, een slappe buik of een houding die je niet perfect vond. Of misschien heb je een outfit die je mooi vond alweer teruggelegd, simpelweg omdat je twijfels had. Door haar eigen twijfels te erkennen, neemt Lexi Emeni Plakourakis een oprechte en herkenbare houding aan. Ze geeft geen preek, maar deelt een ervaring. Deze kwetsbaarheid maakt haar boodschap des te krachtiger: het laat zien dat zelfvertrouwen geen permanente toestand is, maar een keuze die we kunnen maken, zelfs als die niet perfect is.
"Bedankt dat je dit hebt laten zien": een reeks reacties
De reacties onder de post stromen binnen. Velen prijzen de authenticiteit ervan. "Bedankt dat je dit laat zien," schrijven verschillende gebruikers. Deze dankbaarheid zegt veel: het zien van een natuurlijke buik, met zichtbare rondingen en plooien, is nog steeds zeldzaam genoeg om waardering op te wekken.
Deze reacties weerspiegelen een groeiende behoefte aan diverse representatie. Rondingen, soepele en krachtige lichamen bestaan. Buiken hoeven niet permanent ingetrokken te zijn. Lichaamsvormen zijn niet vastgelegd in één enkele, gestandaardiseerde versie. Door haar lichaam te laten zien zonder het te minimaliseren, draagt het model bij aan de normalisering van deze diversiteit.
Bekijk dit bericht op Instagram
Zichtbaarheid die perspectieven verandert
Haar vraag over de foto's die in de galerie zijn achtergebleven, raakt direct de cultuur van het perfecte beeld. Tegenwoordig hebben velen bijna onbewust het idee geïnternaliseerd dat er een 'goede hoek' en een 'slechte hoek' bestaat. We leren onszelf zo te positioneren dat we onszelf 'verbergen', 'uitrekken' of 'slanker' maken. Door een foto te publiceren die niet streeft naar deze geïdealiseerde hoek, daagt Lexi Emeni Plakourakis deze gewoonte uit. Ze suggereert dat een beeld niet geoptimaliseerd hoeft te zijn om waarde te hebben. Het kan simpelweg een moment, een gevoel, een aanwezigheid vastleggen. Het is een manier om de controle over je eigen beeld terug te winnen: niet langer wachten op de perfecte positie om te bestaan.
De aanwezigheid van modellen met rondingen op sociale media heeft de schoonheidsidealen al verbreed. De druk om aan een bepaald ideaal te voldoen blijft echter groot, zelfs in deze online omgevingen. Het tonen van een lichaam zonder gekunstelde bewegingen wordt bijna een daad van verzet. Dit soort berichten belooft niet dat onzekerheden van de ene op de andere dag verdwijnen. Aan de andere kant kan het wel een deur openen. Het zien van diverse, zelfverzekerde lichamen die in hun eigen realiteit worden gevierd, helpt om de collectieve blik – en de manier waarop je naar jezelf kijkt – geleidelijk te veranderen.
Achter deze strandfoto schuilt een universele vraag: wat zou je doen als je wat aardiger voor jezelf was? Misschien zou je die foto die je stiekem zo mooi vindt, online zetten. Misschien zou je die jurk aantrekken waar je al zo lang naar verlangt. Door mensen uit te nodigen om "de foto te delen" en "de jurk te dragen", creëert Lexi Emeni Plakourakis geen nieuwe verplichting. Ze biedt een alternatief: kiezen voor zelfvertrouwen in plaats van zelfkritiek.
