Vrouwen hebben allemaal één borst groter dan de andere, en dat is niet altijd zichtbaar door kleding of lingerie. Maar Rebecca heeft een zeldzaam syndroom dat dit maatverschil accentueert, wat tot uiting komt in haar decolleté. Ze heeft ongelijke borsten en weigert een operatie te ondergaan om ze in balans te brengen. Ze vindt harmonie in deze unieke esthetiek.
Het gevolg van een borstmisvorming
Ze heeft één borst die nauwelijks onder de naden van haar lingerie past en een andere die de hele cup van haar bh vult. Haar borsten, met hun verschillende vormen, zijn zo verschillend dat ze lijken te behoren tot twee volledig afzonderlijke lichamen. Er zit een verschil van drie of vier cupmaten tussen. Toch heeft deze borst, die ongelijkmatig is gegroeid en op maat gemaakte bh's vereist, een uniek gezicht: dat van Rebecca, alias @beccabutcherx . Op het eerste gezicht zou je denken dat de jonge Rebecca een vroege mastectomie heeft ondergaan, maar in werkelijkheid heeft ze het Poland-syndroom . Deze zeldzame aandoening, geërfd vanaf de geboorte, bleef relatief onopgemerkt tot de puberteit.
Op 13-jarige leeftijd, een leeftijd waarop rondingen zich beginnen te ontwikkelen, zag Rebecca deze veranderingen met eigen ogen. Terwijl haar linkerborst bijna was uitgegroeid, bleef haar rechterborst plat. Aanvankelijk dacht ze dat het normaal was, maar toen begon ze aan haar uiterlijk te twijfelen. Ze bevond zich in een ware medische limbo en voelde zich elke dag meer en meer "abnormaal". Artsen vertelden haar dat ze geduld moest hebben, dat haar rechterborst uiteindelijk wel zou groeien. Toch bracht ze de helft van haar jeugd tevergeefs hopend door. Deze borst was niet moeilijk of vertraagd; er was gewoon sprake van een misvorming.
Rebecca stelde de diagnose door een paar trefwoorden in te typen op Google en herkende zichzelf als het Poland-syndroom. Het komt bij één op de 10.000 mensen voor en is een aandoening waarbij de ribbenkastspieren onderontwikkeld zijn, wat de onevenredige vorm van haar borstkas verklaart.
Bekijk dit bericht op Instagram
Asymmetrische borsten onder vuur
De 25-jarige Britse vrouw heeft moeten leren leven met deze fysieke eigenaardigheid en haar afwijkende borsten moeten accepteren in een wereld waar borsten geen ophef veroorzaken. Verre van zich terug te trekken in schaamte en haar uniekheid te verbergen, is ze zowel een onderwerp van wetenschappelijke studie als een bron van inspiratie voor internetgebruikers geworden. Online trekt ze haar kleren uit in naam van lichaamsdiversiteit. Ze onthult aan haar virtuele publiek wat ze ooit voor de spiegel vervloekte.
Hoewel ze dagelijks bemoedigende en waarderende berichten ontvangt, wordt ze ook geconfronteerd met kwetsende woorden. Haar atypische borsten voeden de fantasieën van anonieme roofdieren en wakkeren het venijn van online trollen aan. Haar critici bekritiseren haar omdat ze haar borsten laat "zoals ze zijn". Ze adviseren haar, met gespeelde vriendelijkheid, om ze chirurgisch te laten aanpassen of "repareren" alsof ze gebrekkig zijn. Maar dit alles kan Rebecca's zelfvertrouwen niet aantasten; zij is de belichaming van positiviteit.
Rebecca, die pleit voor een vrijere, minder gecodificeerde schoonheid, is niet van plan haar borsten te veranderen met implantaten of botox. Dat zou geen verbetering zijn, maar misvorming. Het zou neerkomen op het vervormen van juist die borsten waar ze zo lang niet met liefdevolle ogen naar heeft gekeken.
Bekijk dit bericht op Instagram
Bekijk dit bericht op Instagram
Je borsten accepteren in plaats van ze te 'corrigeren'
In een tijdperk van plastische chirurgie en met siliconen versterkte borsten is het bijna onacceptabel om asymmetrische borsten onaangeroerd te laten. Volgens de huidige normen zou Rebecca een borstverkleining moeten ondergaan of implantaten moeten krijgen om de fysieke schade te herstellen. Ze heeft echter niet het gevoel dat haar borst is geamputeerd of dat haar 'vrouwelijkheid' is afgenomen.
Aan de andere kant zou ze zich niet helemaal zichzelf voelen als haar rechterborst een exacte kopie van haar linker was. Ze mist misschien een borst, maar Rebecca is tenminste nog helder van geest, in tegenstelling tot haar critici, die alle empathie verloren hebben. Er zijn geen ideale modellen of referentiefiguren; elk lichaam is op zijn eigen manier mooi.
Rebecca vraagt online aandacht voor het Poland-syndroom en gebruikt haar anders-zijn in haar voordeel met poëtische versieringen. Ze mag dan een asymmetrische borst hebben, maar ze kent in ieder geval geen esthetische gelijke. En in een tijdperk waarin operaties klonen creëren, is dat waardevol.
