Promotie-interviews bieden zelden zulke momenten. Tijdens een optreden op France 2 ter promotie van "The Devil Wears Prada 2" werd de Amerikaanse actrice Meryl Streep verrast en diep ontroerd. Het gebeurde tijdens het programma "20h30 le dimanche", gepresenteerd door Laurent Delahousse. Midden in het interview kreeg ze een tablet overhandigd, een video begon af te spelen – en alles veranderde.
Herkenning, en vervolgens tranen.
Jennifer Lawn Lejeune, die Eva Zawistowska speelde, de dochter van Meryl Streep in de film "Sophie's Choice" uit 1982, verscheen op het scherm. In haar boodschap sprak ze met ontwapenende oprechtheid over hun band op de set: "Het is ongelooflijk hoe lang dat je bijblijft. Ik heb mijn moeder zelfs verteld dat ze mijn favoriete moeder was, omdat Meryl Streep altijd aardig voor me was en met me speelde." Jennifer Lawn Lejeune voegde eraan toe dat deze band essentieel was voor de film: zonder die band zouden zelfs de meest intense scènes nooit zo'n emotionele impact hebben gehad.
Meryl Streep leek aanvankelijk te proberen de vrouw op het scherm te identificeren. Toen de identiteit van Jennifer Lawn Lejeune bevestigd was, veranderde haar gezichtsuitdrukking. Zichtbaar ontroerd vroeg ze: "Is dat het kleine meisje?" Waarna ze, met glinsterende ogen, eraan toevoegde: "Oh mijn God, dit is ongelooflijk." Vervolgens wendde ze zich tot Laurent Delahousse om hem te vragen waar zijn team Jennifer had gevonden – die, zo antwoordde hij kortaf, nu in Parijs woont.
Bekijk dit bericht op Instagram
"Journalisten gunnen me nooit een kans."
Meryl Streep bedankte het team met oprechte emotie: "Het is prachtig. Wat een cadeau. Journalisten geven me nooit cadeaus." Een uitspraak die veel zegt over hoe zeldzaam zulke momenten van authentieke verrassing zijn in de promotiewereld, waar alles doorgaans tot in de puntjes is gepland.
"Sophie's Choice," een rol die niet vervaagt.
"Sophie's Choice", uitgebracht in 1982 en geregisseerd door Alan J. Pakula, vertelt het verhaal van een vrouw die onder het naziregime voor een onmogelijke keuze komt te staan. Meryl Streep won voor deze rol de Oscar voor Beste Actrice. Vierenveertig jaar later bewijst de emotie die het weerzien met haar op het scherm oproept, dat sommige filmopnames een blijvende indruk achterlaten, ver buiten de bioscoop.
Door dit gezicht uit haar verleden opnieuw te ontdekken, bood Meryl Streep een zeldzaam en ontroerend moment op televisie. Verre van ingestudeerde interviews, diende dit fragment als een herinnering dat achter filmiconen blijvende herinneringen, menselijke banden en emoties schuilgaan die decennia overstijgen. Een ontroerend intermezzo, het bewijs dat sommige ontmoetingen degenen die ze hebben meegemaakt nooit echt loslaten.
