Tijdens een recent optreden in de podcast " Dinner's on Me " van Jesse Tyler Ferguson blikte de Amerikaanse actrice en model Brooke Shields terug op een interview dat een blijvende indruk op haar had achtergelaten. Op vijftienjarige leeftijd, toen ze al een beroemde jonge actrice en model was, werd ze geïnterviewd door de Amerikaanse journaliste Barbara Walters. Vier decennia later omschreef Shields het gesprek als "waanzinnig" en de belangrijkste vraag die haar werd gesteld als "ongepast". Deze getuigenis draagt bij aan een breder debat over hoe jonge vrouwen in het verleden in de media zijn geïnterviewd.
Een vraag die nooit gesteld had mogen worden.
Brooke Shields heeft nu het perspectief om te benoemen wat ze als tiener heeft meegemaakt. In de podcast vertelt ze: "Het was waanzinnig dat Barbara Walters naar mijn maten vroeg" toen ze pas 15 was . "Maar ja... waar ging dat nou over?" voegt ze eraan toe. Een vraag die, in de juiste context geplaatst, helaas illustreert hoe de media-industrie van de jaren 80 jonge, opkomende vrouwen behandelde: door de lens van hun lichaam in plaats van die van hun werk.
Brooke Shields nuanceert haar uitspraak echter met een zekere mate van mildheid: "Deze vrouwen werkten in een tijd waarin vrouwen geen macht hadden, en in een door mannen gedomineerde wereld dachten ze niet eens aan mij." Deze inzichtelijke analyse herinnert ons eraan hoezeer de pioniers van de televisiejournalistiek zelf moesten afrekenen met diepgewortelde seksistische normen om succesvol te zijn in hun vak.
Deze verklaring maakt deel uit van een breder debat.
De getuigenis van Brooke Shields kwam niet uit de lucht vallen. Sinds het overlijden van de Amerikaanse journaliste, televisiepresentatrice en producente Barbara Walters in 2022 op 93-jarige leeftijd, zijn verschillende van haar interviews kritisch herzien. In de documentaire "Tell Me Everything", die vorig jaar verscheen, erkenden verschillende naaste medewerkers van de journaliste dat sommige van haar benaderingen "niet goed zijn verouderd", zoals journaliste Cynthia McFadden het verwoordde.
Een van de meest aangehaalde voorbeelden is het interview met de Amerikaanse zakenvrouw Monica Lewinsky, aan wie Barbara Walters vroeg of ze zich niet verantwoordelijk voelde voor het feit dat ze "iets slechts voor het land" had gedaan tijdens haar affaire met Bill Clinton. Deze aanpak wordt nu als bijzonder hard beschouwd jegens een jonge vrouw die al getraumatiseerd was door het schandaal. De "Broke Shields-zaak" volgt hetzelfde patroon: dat van een tijdperk waarin vrouwelijke journalisten zelf, soms onbewust, deelnamen aan een systeem dat hun gasten reduceerde tot hun lichaam of hun "verantwoordelijkheid".
Het gewicht van de validatie, zelfs aan de top.
Naast de specifieke herinnering aan dit interview, geeft Brooke Shields een bredere reflectie op de zoektocht naar erkenning onder vrouwen in de publieke belangstelling. Tijdens haar optredens in The View, het programma dat Barbara Walters jarenlang presenteerde, vertelt de actrice dat ze het gevoel had dat de journaliste zelf op zoek was naar een vorm van bevestiging van haar mede-presentatrices. "Plotseling had mijn aanwezigheid meer waarde binnen The View dan zij ooit tevoren had gehad," legt ze uit.
En om verder te gaan, in bredere zin: "De cyclus van vrouwen die in de publieke oog behoefte hebben aan bevestiging van anderen, stopt nooit, ongeacht wie je bent." Een observatie die met name relevant is in een tijd waarin vrouwen boven de 50 zich uitspreken een centraal thema in de media worden - een strijd die Brooke Shields zelf al jaren voert, met name via haar boek "Brooke Shields Is Not Allowed to Get Old" en haar haarverzorgingsmerk "Commence".
Met deze getuigenis valt Brooke Shields geen individu aan, maar werpt ze juist licht op een systeem. Door deze "ongepaste" vraag van 45 jaar geleden opnieuw aan te kaarten, herinnert ze ons eraan hoe de media al lange tijd jonge vrouwen afbeelden volgens problematische normen.
