Inkluzywny modeling

Rubryka Inkluzywny modeling w The Body Optimist śledzi, jak moda otwiera się na osoby, których przez lata brakowało na wybiegach i w kampaniach: modelki plus size i curvy, modelki po pięćdziesiątce, osoby o różnym pochodzeniu i z niepełnosprawnościami. Znajdziesz tu portrety modelek, analizy branży i wskazówki dla tych, które myślą o pozowaniu.

Co znajdziesz w rubryce Inkluzywny modeling

• Portrety modelek: drogi zawodowe, wypowiedzi i stylizacje modelek, które poszerzają kanony piękna – w dziale poświęconym modelkom.
• Kulisy branży: jak działają agencje, ile miejsca naprawdę dostaje różnorodność na pokazach i gdzie „plus size” staje się tylko chwytem marketingowym.
• Różnorodność wieku: modelki, które wciąż chodzą po wybiegach w wieku 50 czy 60 lat i zmieniają spojrzenie na starzenie się.
• Pierwsze kroki: wymagania, portfolio i media społecznościowe – podstawy zebrane w dziale o tym, jak zostać modelką plus size.
• Castingi: jak się przygotować i jakich błędów unikać – w dziale Castingi plus-size.

Czym jest inkluzywny modeling?

Inkluzywny modeling to angażowanie do pokazów, katalogów i kampanii reklamowych modelek i modeli, którzy nie odpowiadają jedynemu wzorcowi dominującemu przez lata: bardzo szczupłemu, młodemu i w większości białemu. Obejmuje kilka zjawisk:

• modeling plus size, nazywany też „curve”;
• modelki i modele z kategorii „senior” lub „silver”, którzy kontynuują albo zaczynają karierę po pięćdziesiątce;
• różnorodność pochodzenia, koloru skóry i tożsamości płciowej;
• widoczność niepełnosprawności, blizn czy cech skóry, takich jak bielactwo (vitiligo).

Postęp jest nierówny: wyraźny w reklamie i e-commerce, znacznie bardziej nieśmiały na wybiegach wielkich domów mody.

Nasze spojrzenie na modeling

Cieszymy się z każdego kroku naprzód, ale bez naiwności. Jedna modelka plus size w kampanii nie mówi nic o rozmiarach, które marka naprawdę sprzedaje, a jedna „krągła” modelka na pokazie to jeszcze nie polityka różnorodności. Opowiadamy historie karier, oddajemy głos modelkom mówiącym o presji związanej z wagą i o krytyce w sieci, a marketingowe wykorzystywanie inkluzywności obserwujemy krytycznym okiem.

Artykuły na dobry początek

• Dlaczego branża modelingu przechodzi cichy kryzys.
• Jak Emeline Hoareau stała się twarzą rozmiarów midsize na Tygodniu Mody.
• Stephanie Cavalli, siwowłosa modelka po pięćdziesiątce na pokazie luksusowej marki.
• Paulina Porizkova, 61-letnia modelka, która na nowo patrzy na swoje ciało.
• Tracey Norman, czarnoskóra modelka transpłciowa, która stała się symbolem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy inkluzywny modeling naprawdę się rozwija?

Tak, choć to postęp kruchy. Modelki plus size, starsze i z grup mniejszościowych są dziś znacznie bardziej widoczne w reklamie i e-commerce niż kiedyś. Na wybiegach wielkich domów mody wciąż jest ich niewiele, a ich liczba potrafi spaść z sezonu na sezon, na co regularnie zwraca uwagę prasa branżowa w podsumowaniach tygodni mody.

Czy można zostać modelką po pięćdziesiątce?

Tak. Niektóre agencje mają działy poświęcone dojrzałym modelkom i modelom, często nazywane „classic” lub „silver”, a marki modowe i kosmetyczne zatrudniają modelki po pięćdziesiątce, sześćdziesiątce i starsze. Część z nich zaczęła karierę późno, inne wróciły do zawodu po długiej przerwie.

Dlaczego różnorodność modelek jest ważna?

Widok różnych ciał w modzie pomaga wyobrazić sobie siebie w danym ubraniu i nabrać dystansu do bardzo wąskich kanonów piękna. Badania psychologiczne wiążą częsty kontakt z obrazami bardzo szczupłych ciał z mniejszym zadowoleniem z własnego ciała. Różnorodność modelek ma więc konkretny, a nie tylko symboliczny wpływ na obraz siebie.

Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do rubryki Moda, do naszych tekstów o body positive i do działu Fatfobia.